Cel pracy

Celem pracy była identyfikacja wybranych czynników ryzyka odleżyn w grupie chorych, u których odleżyny powstały podczas hospitalizacji.

Materiał i metody

Badania prowadzono na czterech wybranych oddziałach szpitala. Grupę badaną stanowiło 95 chorych, u których odleżyny rozwinęły się w trakcie hospitalizacji, oraz 638 chorych z grupy ryzyka, u których odleżyny nie powstały. Analizie poddano rejestry wszystkich chorych zagrożonych wystąpieniem odleżyn oraz ich dokumentację medyczną. Kryterium włączenia do badania stanowiły: ryzyko rozwoju odleżyn według skali Norton, występowanie odleżyn podczas hospitalizacji i co najmniej pięciodniowy okres obserwacji chorego.

Wyniki

Wśród chorych z odleżynami było istotnie więcej osób z nadciśnieniem tętniczym, cukrzycą, miażdżycą, przewlekłą obturacyjną chorobą płuc, astmą, ograniczoną sprawnością ruchową, stanami podgorączkowymi i obrzękami (p < 0,05). Spośród zmiennych ciągłych istotnymi czynnikami chroniącymi przed rozwojem odleżyn były wyższe stężenia hemoglobiny i białka. W zakresie stanu fizycznego i umysłowego, mobilności oraz łącznej punktacji skali Norton chorzy, u których doszło do wystąpienia odleżyn podczas hospitalizacji, osiągali znamiennie niższe wyniki (p < 0,05).

Wnioski

Występowanie chorób współistniejących (nadciśnienie tętnicze, cukrzyca, astma, przewlekła obturacyjna choroba płuc) oraz symptomy związane bezpośrednio ze stanem zdrowia (stany podgorączkowe, obrzęki, ograniczenie ruchomości) w istotny sposób wpływały na rozwój odleżyn u chorych podczas hospitalizacji. Niskie wartości parametrów laboratoryjnych (stężenie białka i hemoglobiny) predysponują do rozwoju odleżyn. Ryzyko rozwoju odleżyn maleje wraz ze wzrostem wartości punktowych parametrów ocenianych w skali Norton.