Wstęp

W psychiatrii współwystępowanie oznacza nakładanie się dwóch lub więcej zaburzeń psychicznych. Zrozumienie problemu współwystępowania jest warunkiem spełnienia indywidualnych potrzeb pacjentów. Tymczasem w polskich warunkach problem ten jest nadal niewystarczająco rozpoznany. Celem niniejszego badania było określenie, jakie psychologiczne i społeczne czynniki mogą przyczyniać się do rozwoju współwystępowania patologicznego hazardu i zaburzeń używania substancji psychoaktywnych.

Materiał i metody

Przeprowadzono 65 częściowo ustrukturyzowanych wywiadów: 40 wywiadów z osobami, u których współwystępowały patologiczny hazard i zaburzenia używania substancji psycho- aktywnych oraz 25 wywiadów z profesjonalistami.

Wyniki

Badanie, oprócz znanych już zależności, ujawniło nowe czynniki: 1) używanie substancji psychoaktywnych pomaga regulować poczucie ekscytacji wynikające z oczekiwanej wygranej, 2) granie w gry hazardowe pomaga uwolnić nadmiar energii pojawiającej się po zażyciu stymulantów, 3) poszukiwanie nowych sposobów stymulacji i zachowań, które łatwiej utrzymać w tajemnicy, 4) chęć zdobycia uznania w oczach kolegów, 5) spędzanie czasu w grupie znajomych, którzy doświadczają problemów związanych z różnymi uzależnieniami.

Omówienie

Badanie ujawniło zarówno czynniki wewnętrzne (indywidualne), jak i zewnętrzne (społeczne) sprzyjające rozwojowi współwystępowania zaburzeń. Uchwycenie perspektywy profesjonalistów i osób ze zdiagnozowanym współwystępowaniem pozwoliło na rozszerzenie katalogu czynników, które mogą mieć wpływ na rozwój współwystępowania w porównaniu z poprzednio prowadzonymi badaniami.

Wnioski

Świadomość czynników, które sprzyjają współwystępowaniu patologicznego hazardu i zaburzeń używania substancji psychoaktywnych, pozwala na uwzględnienie tej wiedzy w programach leczniczych i profilaktycznych.