Cel

W pracy dokonano przeglądu aktualnego piśmiennictwa i podano wyczerpujące informacje dotyczące najczęściej spotykanych pułapek w badaniach elektrodiagnostycznych. W artykule przedstawiono wpływ ustawień aparaturowych, warunki prawidłowego przeprowadzania badań elektroneurograficznych i czynniki, które mogą wpłynąć na ich wynik.

Poglądy

Badania elektrodiagnostyczne, w tym badania elektroneurograficzne (ENG) i elektromiograficzne (EMG), są złotym standardem w ocenie funkcji nerwów obwodowych, złącza nerwowo-mięśniowego i mięśni. Głównym celem tych badań jest określenie typu i lokalizacji uszkodzenia, ale także scharakteryzowanie zaburzeń związanych z obwodowym układem nerwowym. Należy je jednak traktować jako rozszerzenie i uzupełnienie wywiadu chorobowego, badania fizykalnego i pozostałych badań dodatkowych. Zawsze powinny być interpretowane z uwzględnieniem całego obrazu klinicznego. Istnieje wiele czynników, takich jak biologiczne, fizyczne, wynikające z ustawień aparaturowych i używanego oprzyrządowania przyczyny techniczne, które mogą wpłynąć na wynik badań elektrodiagnostycznych lub ich nieprawidłową interpretację. Może to prowadzić do poważnych konsekwencji, w tym błędów diagnostycznych.

Wnioski

Lekarze powinni zdawać sobie sprawę z pułapek związanych z elektrodiagnostyką, które mogą prowadzić do błędnych wniosków dotyczących charakteru zmian leżących u podstaw zaburzeń nerwów obwodowych i mięśni u ich pacjentów. Nieprawidłowo przeprowadzone badanie lub jego interpretacja mogą wpłynąć na dalsze postępowanie z chorym lub brak ostatecznej diagnozy. W niektórych przypadkach może to prowadzić do opóźnienia włączenia leczenia i gorszego rokowania chorych.