Wstęp

Stawianie baniek to metoda terapeutyczna znana od czasów prehistorycznych. Obecnie z uwagi na brak dowodów naukowych potwierdzających skuteczność terapii bańkami jest postrzegana jako kontrowersyjny element medycyny niekonwencjonalnej. Mechanizm działania omawianej metody nie został do końca poznany, ale jest ona uważana za względnie bezpieczną. Większość działań niepożądanych ma łagodne lub umiarkowane nasilenie i zazwyczaj dotyczą one zabiegów z wykorzystaniem baniek ciętych.

Cel pracy

Przedstawienie działania niepożądanego w postaci licznych pęcherzy na skórze pleców w miejscu stawiania baniek oraz omówienie dermatologicznych powikłań tej metody terapeutycznej.

Opis przypadku

Z powodu utrzymujących się zaburzeń oddechowych zalecono 85-letniej pacjentce terapię bańkami. Zabieg z wykorzystaniem baniek ogniowych przeprowadził przyjaciel rodziny. Po usunięciu szklanych naczyń ze skóry, w miejscu ich przylegania, zaobserwowano żywoczerwone i sinofioletowe, obrzęknięte pola, którym towarzyszyły liczne, drobne pęcherze o dobrze napiętej pokrywie, wypełnione płynem surowiczym. Zastosowanym leczeniem miejscowym uzyskano poprawę kliniczną.

Wnioski

Przedstawiony przypadek ilustruje ryzyko rozwoju działań niepożądanych stawiania baniek. Zabieg został wykonany u pacjentki w wieku podeszłym przez osobę niewykwalifikowaną, bez zachowania podstawowych zasad aseptyki. Szybka i odpowiednia interwencja terapeutyczna pozwoliła na uzyskanie poprawy klinicznej.