Cel

Konsekwencjami udaru mózgu mogą być różnorodne zaburzenia neuropsychologiczne, w tym deficyty wykonawcze. Jak pokazuje przegląd badań nadal jednak istnieje kilka nie do końca rozstrzygniętych kwestii w tym zakresie. W związku z tym w artykule przedstawiona została charakterystyka poszczególnych podzespołów dysfunkcji wykonawczych oraz zasad ich diagnozy.

Poglądy

Udar mózgu jest jedną z najczęstszych przyczyn niepełnosprawności utrudniającej codzienne funkcjonowanie chorych. Dość powszechnymi jego następstwami są zaburzenia poznawcze i behawioralne. Wraz z deficytami poznawczymi mogą współwystępować zmiany osobowości przedchorobowej i zaburzenia emocjonalne. Stosunkowo nową kategorią diagnostyczną objawów poudarowych jest zespół dysfunkcji wykonawczej. Charakteryzuje się on występowaniem różnorodnych objawów, takich jak nieskuteczne działanie, pomimo posiadanej wiedzy o jakimś zadaniu, persewerowanie, sztywność myślenia, trudności w planowaniu i przewidywaniu konsekwencji własnych działań. Opisywany syndrom nie stanowi jednolitego zespołu objawów, a wielu badaczy postuluje rozróżnienie poszczególnych podzespołów z dominującymi objawami.

Wnioski

Dysfunkcje wykonawcze pojawiające się po udarze mózgu stanowią ważny problem kliniczny i społeczny. Problemy pacjentów w postaci niemożności realizacji złożonych zadań czy trudności w zakresie planowania i przewidywania konsekwencji własnych działań mają negatywny wpływ na ich funkcjonowanie społeczne i zawodowe. Konstrukt teoretyczny syndromu dysfunkcji wykonawczej może być przydatny dla lepszego zrozumienia problemów pacjentów oraz opracowania bardziej skutecznych form rehabilitacji neuropsychologicznej.