Celem pracy była ocena funkcjonowania biopsychospołecznego chorych po 2–6 miesiącach od operacji pomostowania naczyń wieńcowych (coronary artery bypass grafting – CABG).

Materiał i metody: Badaniami objęto 61 osób (18 kobiet i 43 mężczyzn) w wieku 48–81 lat (śr. 65,3 ±7,8 roku), będących 2–6 miesięcy po zabiegu CABG, którzy pozostawali pod opieką Konsultacyjnej Przychodni Specjalistycznej Kardiologicznej i Kardiochirurgicznej w Szpitalu im. Jana Pawła II w Krakowie. Badania przeprowadzono w okresie od września 2012 r. do stycznia 2013 r. Zastosowano skalę jakości życia WHOQOL-BREF oraz kwestionariusz wywiadu własnej konstrukcji.

Wyniki: Brak lub rzadkie występowanie dolegliwości stenokardialnych po CABG odnotowano u 82% badanych. Zdolność do wykonywania codziennych aktywności u pacjentów po zabiegu poprawiła się (t = –8,8237, p < 0,001). Większość badanych nie zauważyła istotnych zmian w zakresie zwiększenia możliwości realizacji swoich życiowych zamierzeń (59,0%), wzrostu poczucia własnej wartości (70,5%) czy sensu życia (60,7%). Również u większości respondentów nie zaobserwowano istotnych zmian w funkcjonowaniu społecznym. Chorzy byli nieco bardziej zadowoleni z jakości życia (śr. 3,5 ±0,9) niż ze stanu zdrowia (śr. 3,4 ±0,9).

Wnioski: Po zabiegu wszczepienia pomostów aortalno-wieńcowych poprawiły się komfort życia oraz zdolność do wykonywania czynności dnia codziennego. Pacjenci zdecydowanie rzadziej odczuwali dolegliwości stenokardialne. W sferze psychologicznej i społecznej nie odnotowano istotnych zmian.