Praca przedstawia aktualny stan badań nad mechanizmami działania leków należących do grupy przeciwdepresyjnych. Opisano neuropsychologiczną, poznawczą hipotezę działania leków, jak również wyniki badań dotyczących efektów leków przeciwdepresyjnych w zakresie złości, drażliwości i agresji w depresji. Wspólnym punktem tych badań jest założenie o dwóch fazach, w jakich leki prowadzą do poprawy stanu klinicznego, w tym do poprawy nastroju. W pierwszej fazie następuje zmiana w zakresie automatycznego sposobu przetwarzania bodźców z otoczenia na bardziej pozytywny oraz poprawa w zakresie odczuwania negatywnych emocji. W drugiej fazie te zmiany, wywoływane przez leki w ciągu godzin od ich przyjęcia, wpływają na interakcje społeczne osoby leczonej. Sumarycznie, zmiany zachodzące na obu poziomach prowadzą do poprawy nastroju, obserwowanej jako kliniczny efekt leczenia.