Wstęp

Celem pracy była ocena jakości życia pacjentek leczonych z powodu raka jajnika w obszarze stanu psychicznego według skali depresji Becka oraz ocena wpływu na jakość życia chorych na raka jajnika wybranych czynników socjodemograficznych.

Materiał i metody

Do badania zakwalifikowano 100 kobiet z potwierdzonym rozpoznaniem raka jajnika oraz 100 kobiet zdrowych jako grupa kontrolna. W badaniach wykorzystano standaryzowany kwestionariusz EORTC (European Organization for Research and Treatment of Cancer – Europejska Organizacja Badań i Leczenia Raka) QLQ-C30 (Quality of Life Questionnaire Core 30 – kwestionariusz jakości życia, rdzeń 30) i QLQ-OV28 (module for ovarian cancer – moduł dla raka jajnika). Do oceny obecności i nasilenia objawów depresji wykorzystano skalę depresji Becka. Ponadto wykorzystano autorską ankietę do zebrania danych socjodemograficznych.

Wyniki

W badanej populacji brak objawów depresji wykazano u 56% chorych oraz 78% zdrowych kobiet. Cechy łagodnej depresji stwierdzono u 30% chorych i 15% zdrowych. Wyższą jakość życia deklarowały mieszkanki małych miast, osoby aktywne zawodowo, z wykształceniem wyższym. Kobiety na emeryturze, wdowy i pacjentki rozwiedzione prezentowały gorszą jakość życia.

Wnioski

W obszarze stanu psychicznego kobiety leczone z powodu raka jajnika istotnie częściej narażone były na wystąpienie depresji. Wyższą jakość życia prezentowały kobiety leczone z powodu raka jajnika, u których nie wystąpiły objawy depresji. Uwarunkowania socjodemograficzne predysponowały do nasilonych objawów pogarszających jakość życia chorych leczonych z powodu raka jajnika, co skłania do indywidualnej oceny procesu terapeutycznego i wdrożenia opieki psychologicznej.