Leczenie ran przewlekłych jest dużym wyzwaniem klinicznym, organizacyjnym i ekonomicznym, dlatego tak istotne jest poszukiwanie nowych rozwiązań, pozwalających na poprawę skuteczności tej terapii. Zastosowanie podejścia przyczynowego oraz właściwe miejscowe postępowanie z raną stwarzają optymalne warunki jej gojenia. Czasami jednak nawet leczenie zgodne z obowiązującymi standardami i z wykorzystaniem nowoczesnych opatrunków nie daje oczekiwanych rezultatów. Przyczyną tego stanu może być biofilm bakteryjny podtrzymujący przewlekły stan zapalny w łożysku rany. Trudności w zwalczaniu biofilmu wynikają m.in. z tego, że drobnoustroje w tej postaci są bardziej odporne na działanie większości antybiotyków oraz zabezpieczone przed kontaktem z komórkami układu immunologicznego. Na szczęście nasz organizm dysponuje ciekawym elementem odporności nieswoistej – małymi peptydami o właściwościach bakteriobójczych. Wyjątkowość tych peptydów polega na tym, że niektóre z nich poza działaniem przeciwbakteryjnym wykazują również szereg innych korzystnych właściwości, które mogą być przydatne w leczeniu ran przewlekłych. Celem niniejszego opracowania jest przybliżenie czytelnikom jednego z takich wyjątkowych peptydów – katelicydyny.