Rola zawodowa pielęgniarki od powstania pierwszej zawodowej, świeckiej, nowoczesnej szkoły pielęgniarskiej F. Nightingale (1860 r.) do
naszych czasów ulega ciągłym, istotnym przemianom — od tradycyjnej do współczesnej. Geneza definiowania, określania roli pielęgniarki
sięga XIX wieku i pierwszych prób systematyzacji spostrzeżeń zgromadzonych w procesie praktyki zawodowej przez F. Nightingale.
Celem pracy jest przedstawienie zarysu opisu i wyjaśnienie roli pielęgniarki przez wybitnych teoretyków w ujęciu historycznym.
W analizie wykorzystano nieliczne, rodzime teksty z literatury przedmiotu, w większości oparte na dorobku pielęgniarek angloamerykańskich
oraz materiały Światowej Organizacji Zdrowia Regionu Europejskiego i Międzynarodowej Rady Pielęgniarek. W analizowanej literaturze
szukamy odpowiedzi na pytania: Czym jest pielęgniarstwo? Jaka jest misja pielęgniarstwa? Kim jest pielęgniarka? Kim są odbiorcy
świadczeń pielęgniarskich? Jaki jest własny udział ludzi w utrzymaniu i umocnieniu zdrowia?
Reorientacja ochrony zdrowia w latach 70. XX wieku na podstawową opiekę zdrowotną jednoznacznie akcentuje funkcjonowanie pielęgniarki
w roli samodzielnego profesjonalisty w szpitalu i środowisku, ułatwiającego i umożliwiającego ludziom osiągnięcie optymalnego
poziomu zdrowia. Pogłębiająca się profesjonalizacja zawodu, poszerzające się kręgi samodzielności i odpowiedzialności zawodowej systematycznie
rozszerzają role zawodowe pielęgniarki, tworząc zespół ról zawodowych. Zmiany te stanowią odpowiedź na oczekiwania
i potrzeby zdrowotne pacjentów, rodzin i grup społecznych. Współcześnie w nowym modelu ról preferuje się ścisłą współpracę między
pacjentami, społecznościami, pracownikami służby zdrowia, innymi grupami zawodowymi, rządem, samorządami lokalnymi.