Wstęp

Powszechnie występujące owrzodzenia żylne goleni (VLU) niejednokrotnie wiążą się z chronicznymi, uporczywymi dolegliwościami bólowymi oraz stałym obniżeniem aktywności. W takim przypadku przydatne jest dokonanie analizy zaburzeń chodu w celu określenia wpływu owrzodzeń na jego jakość.

Cel pracy

Celem badań była ocena zaburzeń chodu u chorych w wieku 65–75 lat z VLU.

Materiał i metody

Badanie prowadzono w grupie 45 chorych z przewlekłą niewydolnością żylną (CVI) w wieku 65–75 lat. Kryteriami włączenia do badania były obecność owrzodzenia żylnego oraz stadium kliniczne przewlekłej niewydolności żylnej CEAP-C6. Grupę kontrolną równolatków rekrutowano spośród pacjentów oddziału geriatrycznego. Badanie oceniające chód przeprowadzono za pomocą skali Tinetti. Druga część tego kwestionariusza obejmuje analizę lokomocji, w ramach której oceniane są poszczególne aspekty chodu.

Wyniki

Badanie wykazało, że największymi problemami pacjentów z owrzodzeniami żylnymi są: chód na szerokiej podstawie, brak symetrii kroków oraz nieprawidłowa praca tułowia. Średnie wyniki z testu chodu w grupie badanej były istotnie statystycznie niższe niż w grupie kontrolnej.

Wnioski

1. Owrzodzenie żylne podudzi skutkuje pogorszeniem jakości chodu, a w szczególności takich jego aspektów, jak ruch tułowia, symetria kroku i pozycja podczas chodu. 2. W związku z obniżeniem jakości chodu u osób z VLU wzrasta ryzyko niekontrolowanego upadku. 3. Większość osób z VLU przyjmuje nieprawidłową pozycję podczas chodu, poruszając się z szeroko rozstawionymi piętami.