Cel pracy

Opisanie historii rozwoju wojskowego krwiodawstwa i krwiolecznictwa w Polsce oraz jego znaczenia dla krajowej transfuzjologii.

Materiał i metody

Na potrzeby pracy wykorzystano zasoby baz danych internetowych MEDLINE i PubMed, Web of Science oraz krajowe bazy aktów prawnych z lat 1925–2019. Kwerendę tytułów i abstraktów publikacji przeprowadzono poprzez wyszukiwanie terminów odnoszących się do donacji krwi w Polsce, łącząc frazę „dawcy krwi” z frazami „transfuzjologia”, „krwiodawstwo wojskowe w Polsce”, „krwiolecznictwo wojskowe w Polsce” oraz „akty prawne”.

Wyniki

Pierwsze udokumentowane przetoczenie krwi zwierzęcej miało miejsce we Francji w XVII wieku. Transfuzji krwi zaniechano jednak na kilkaset lat z uwagi na często występujące groźne powikłania. Momentem zwrotnym w historii krwiodawstwa było odkrycie na początku XX wieku grup krwi oraz opracowanie zasad jej bezpiecznego przetaczania. Osiągnięcia naukowe doprowadziły do rozwoju transfuzjologii, a dużą w tym zasługę mieli polscy naukowcy. Ich zaangażowanie w rozwój rodzimej służby zdrowia w początkach XX wieku przełożyło się na rozwój krajowego krwiodawstwa i krwiolecznictwa, którego pochodną było późniejsze powstanie wojskowej służby krwi.

Wnioski

Obecnie polskie wojskowe krwiodawstwo i krwiolecznictwo dostarcza placówkom służby zdrowia znaczną część potrzebnej krwi. Ponadto podmioty wojskowego krwiodawstwa są miejscem dynamicznego rozwoju nowych technik pozyskiwania oraz stosowania krwi i jej składników, lokując Polskę w światowej czołówce w dziedzinie tranfuzjologii.