Wstęp

Przedstawienie historii kształcenia pielęgniarek i położnych operacyjnych w Polsce w latach 1960–2020.

Materiał i metody

Badaniu poddano proces edukacji pielęgniarek i położnych operacyjnych w Polsce. Analizę przeprowadzono na podstawie piśmiennictwa dotyczącego kształcenia instrumentariuszek w Polsce, przepisów prawnych i programów regulujących kształcenie podyplomowe w dziedzinie pielęgniarstwa operacyjnego oraz dokumentów archiwalnych z lat 1960–2020.

Wyniki

Idea asystowania przy zabiegu chirurgicznym osoby, której zadaniem jest podawanie operującemu lekarzowi instrumentów do operacji zrodziła się wraz z rozwojem chirurgii, choć pierwotnie czynności tych nie wiązano z pielęgniarstwem. Początki kształcenia pielęgniarek i położnych operacyjnych w Polsce sięgają 1960 r. i są związane z powstaniem Ośrodka Doskonalenia Średnich Kadr Medycznych w Warszawie. Wtedy zorganizowano pierwszy kurs dla instrumentariuszek. W 1969 r. otwarto pierwsze specjalizacje pielęgniarskie, wśród których znalazła się specjalizacja w dziedzinie pielęgniarstwa operacyjnego. Na przestrzeni lat kilkakrotnie modyfikowano podstawy prawne i programy kształcenia podyplomowego w dziedzinie pielęgniarstwa operacyjnego. Praca na bloku operacyjnym cieszy się sporym zainteresowaniem wśród kadr pielęgniarskich, jednakże wymaga specjalistycznego przygotowania.

Wnioski

Uprawnienia do pracy na bloku operacyjnym pielęgniarki i położne operacyjne otrzymują po ukończeniu kształcenia podyplomowego. Na przestrzeni lat programy kursu kwalifikacyjnego, jak i specjalizacji w dziedzinie pielęgniarstwa operacyjnego ulegały wielokrotnym modyfikacjom. Zarówno kursy kwalifikacyjne, jak i specjalizacje w dziedzinie pielęgniarstwa operacyjnego cieszą się dużym zainteresowaniem wśród kadr pielęgniarskich.