Cel: Celem pracy jest charakterystyka zaburzeń psychicznych, które są najczęściej obserwowane w zawrotach głowy i zaburzeniach równowagi.

Poglądy: Lęk i depresja należą do powszechnie występujących objawów towarzyszących zawrotom głowy i zaburzeniom równowagi. Podkreśla się, że problemy emocjonalne mogą być główną przyczyną lub wtórnie nasilać objawy charakterystyczne dla dysfunkcji układu przedsionkowego i układu równowagi. Z drugiej strony uszkodzenie tych układów związane jest z większym ryzykiem wystąpienia zaburzeń psychicznych. Szacuje się, że u ok. 10–15% chorych zawroty głowy mogą mieć charakter psychogenny (funkcjonalny), a u ich podłoża leżą zaburzenia sfery emocjonalnej, głównie lęk i depresja. Ustalenie psychogennej etiologii może stanowić trudność, ponieważ chorzy z zawrotami głowy najczęściej odnoszą swoje dolegliwości do zaburzeń somatycznych i spontanicznie nie relacjonują przeżywanych problemów emocjonalnych. Ważnym problemem jest współwystępowanie zawrotów głowy i zaburzeń psychicznych – szacuje się, że prawie połowa chorych z uszkodzeniem układu przedsionkowego prezentuje również wyraźne objawy psychopatologiczne, przy czym rozważane są różne mechanizmy tych zależności.

Wnioski: Istnieje wyraźna zależność między zawrotami głowy i zaburzeniami równowagi a obecnością zaburzeń psychicznych (głównie lęku i depresji). Współwystępowanie zawrotów głowy i zaburzeń psychicznych prowadzi do przewlekłego utrzymywania się objawów, poważniejszej niesprawności i trudności w funkcjonowaniu chorych.