Hydroksychlorochina jest lekiem znanym od lat 40. ubiegłego wieku. Początkowo stosowano ją w leczeniu malarii, a później tocznia rumieniowatego. Obecnie ma ugruntowaną pozycję w terapii tego ostatniego schorzenia. Jednocześnie znanych jest coraz więcej korzyści płynących ze stosowania leku. Wykraczają one daleko poza działanie immunomodulujące, obejmując liczne aspekty zespołu metabolicznego, a wdrożenie hydroksychlorochiny do leczenia umożliwia ograniczenie dawek leków immunosupresyjnych, nie tylko zwiększając skuteczność, lecz także zmniejszając ryzyko wystąpienia działań niepożądanych. We współczesnej dermatologii, poza schorzeniami z kręgu autoimmunizacyjnych chorób tkanki łącznej, coraz częściej rekomendowana jest w innych chorobach, np. ziarniniakowych. W pracy omówiono aktualne wskazania do leczenia hydroksychlorochiną, zwracając szczególną uwagę na zalecane schematy terapeutyczne i postępowanie monitorujące leczenie, mające poprawiać bezpieczeństwo stosowania leku.