Zaburzenia gospodarki węglowodanowej od dawna są uznawane za przyczynę występowania chorób cywilizacyjnych, takich jak cukrzyca typu 2, otyłość czy choroby sercowo-naczyniowe. Obecnie pojawia się coraz więcej tez łączących również nieprawidłowy metabolizm glukozy i/lub insuliny z chorobami neurodegeneracyjnymi, nadając im miano chorób neurometabolicznych.
Ocena cytotoksycznego działania wieloskładnikowego materiału biologicznego (surowica krwi) pochodzącego od osób z różnego stopnia zaburzeniami metabolizmu węglowodanów na przeżywalność komórek linii PC12.
Niezróżnicowane komórki PC12 inkubowano przez 48 godzin w standardowych warunkach z dodatkiem surowicy ludzkiej pochodzącej od osób z różnym stopniem (niskim i wysokim) hiperglikemii (LGL i HGL) i hiperinsulinemi (LIL i HIL). Cytotoksyczność oceniono testem MTT i obliczono procent przeżywalności (SP%) w stosunku do próby kontrolnej (komórki inkubowane jedynie z RPMI).
Uzyskane wyniki pokazują cytotoksyczne działanie i zmniejszoną przeżywalność komórek PC12 po 48 godzinach inkubacji z surowicą ludzką z różnego stopnia zaburzeniami glikemii i insulinemii. Przeżywalność komórek była nieco większa wraz ze zwiększeniem stężenia glukozy, natomiast spadała wraz ze zwiększeniem stężenia insuliny w poszczególnych grupach.
Wieloskładnikowy materiał biologiczny, jakim jest surowica krwi pochodząca od osób z różnym stopniem zaburzeń gospodarki węglowodanowej, wpływa niekorzystnie na komórki linii PC12, ale w różny sposób. Narastająca hiperinsulinemia działa bardziej cytotoksycznie na komórki niż hiperglikemia, co prawdopodobnie wynika z tego, że jest ona kompensowana przez inne składowe materiału biologicznego, jednak dalsze badania są konieczne dla dokładnej charakterystyki tych procesów.
cytotoksyczność, hiperglikemia, hiperinsulinemia, materiał biologiczny, komórki linii PC12
