Wstęp. Motywy ludzkich działań i dążeń są bardzo różne. Czasami są wynikiem długotrwałych rozważań, czasami podyktowane zauroczeniem
lub zbiegiem okoliczności, a czasami tkwią w człowieku „od zawsze” jako niewzruszone przeświadczenie właściwej drogi. Nieraz
podjęte działania okazują się pomyłką. Jednak każde z nich ma swoje konsekwencje w przyszłości. Także motywy, którymi kierują się
młodzi ludzie, wybierając pielęgniarstwo, są różne. Ktoś, kto chciałby pracować jako pielęgniarka tylko dla zdobycia środków utrzymania,
po pierwsze nie zdobyłby ich w wystarczającej ilości, po drugie w krótkim czasie miałby dość. Odchodząc, dziwiłby się, skąd się biorą
szaleńcy, którzy chcą tak pracować.

Cel pracy. Celem pracy była odpowiedź na następujące pytania: „jakie motywy były powodem wyboru zawodu przez badane pielęgniarki?”
oraz „czy istnieje związek między motywami wyboru zawodu a wypaleniem zawodowym badanych?”.

Materiał i metody. Badaniami objęto 205 pielęgniarek pracujących w Szpitalu Uniwersyteckim nr 2 im. dr. Biziela w Bydgoszczy oraz
156 pielęgniarek z trzech szpitali elbląskich: Szpitala Miejskiego im. Jana Pawła II, 110 Szpitala Wojskowego z Przychodnią oraz Wojewódzkiego
Szpitala Zespolonego. Narzędzia zastosowane w badaniu to kwestionariusz ankiety oraz Kwestionariusz Wypalenia Zawodowego Maslach.

Wyniki i wnioski. Motywami, dla których badane pielęgniarki wybierały swój zawód, były najczęściej: „chęć niesienia pomocy innym ludziom”
i „chęć bycia potrzebnym”. Otrzymane wyniki potwierdzają związek motywów wyboru zawodu z poziomem wypalenia zawodowego
pielęgniarek. Osoby, które jako motyw wybierały „chęć niesienia pomocy innym ludziom” i „chęć bycia potrzebnym” cechowały się niższym
poziomem wypalenia zawodowego w wymiarze globalnym i w poszczególnych jego wymiarach niż osoby wybierające zawód z innych
powodów. Większe wyczerpanie emocjonalne odnotowano u osób wybierających pielęgniarstwo z „braku innych możliwości”. Badani, dla
których pielęgniarstwo wiązało się z „możliwością samodzielnego działania” osiągali wyższe wyniki w zakresie depersonalizacji.
Niezależnie od pokolenia dominujące motywy wyboru zawodu pielęgniarki są podobne. Mają one wpływ na pozytywny stosunek omawianej
grupy zawodowej do swojej pracy i satysfakcję czerpaną z wykonywania tej profesji. W perspektywie mogą także wpływać na
zmniejszenie deficytu pielęgniarek. Zadowolenie z pracy i przyjazne środowisko, które współtworzą pielęgniarki, będą czynnikami zatrzymującymi
je w kraju. Kwalifikacja na studia pielęgniarskie powinna uwzględniać motywy wyboru zawodu oraz cechy osobowości kandydatów.
Oprócz tego, niezwykle istotne w toku nauczania na studiach pielęgniarskich jest kształtowanie właściwej postawy, kompetencji społecznych,
umiejętności radzenia sobie ze stresem oraz umacnianie i wspieranie poczucia tożsamości zawodowej.

Problemy Pielęgniarstwa 2010; 18 (2): 207-211