Wprowadzenie: Celem niniejszych badań była ocena nastroju i elastycznego radzenia sobie ze stresem w grupie młodzieży sięgającej i niesięgającej po marihuanę oraz określenie roli nastroju w elastycznym radzeniu sobie ze stresem w tych grupach.

Materiał i metoda: Do badań zakwalifikowano 129 osób (34 dziewczęta i 95 chłopców) w wieku od 16 do 19 lat. Średnia wieku badanej próby wynosiła M = 17,36 (SD = 1,01).W badaniach wykorzystano Przymiotnikową Skalę Nastroju (UMACL) autorstwa Matthewsa, Jonesa i Chamberlaina w polskiej adaptacji Goryńskiej, Skalę Elastycznego Radzenia Sobie ze Stresem (CFS) autorstwa Kato w polskiej adaptacji Basińskiej i wsp. oraz ankietę własną.

Wyniki: Wykazano, że nie występują różnice w zakresie elastycznego radzenia sobie ze stresem między młodzieżą sięgającą i niesięgającą po marihuanę. Takie różnice mają natomiast miejsce w przypadku nastroju – młodzież sięgająca po marihuanę doznawała mniejszej przyjemności i większego pobudzenia napięciowego niż osoby niesięgające po marihuanę. W grupie młodzieży sięgającej po marihuanę stwierdza się brak istotnych statystycznie związków między nastrojem a elastycznym radzeniem sobie ze stresem. Takie związki występują w grupie osób niesięgających po marihuanę. Młodzież, która osiągała wyższe wyniki na podskali tonu hedonistycznego, była bardziej efektywna w elastycznym radzeniu sobie ze stresem. Młodzi ludzie, którzy prezentowali większe pobudzenie na podskali pobudzenia napięciowego (lękotwórczego), w mniejszym zakresie elastycznie radzili sobie ze stresem.

Wnioski: Chociaż liczne badania pokazują, że występują związki pomiędzy strategiami radzenia sobie ze stresem i sięganiem po marihuanę, to wyniki przeprowadzonych badań nie potwierdziły zróżnicowań w elastycznym radzeniu sobie ze stresem między młodzieżą sięgającą i niesięgającą po marihuanę. Związki pomiędzy nastrojem i elastycznym radzeniem sobie wykazano jedynie w grupie młodzieży niesięgającej po marihuanę.