Cel

Opracowanie ma na celu przybliżenie aktualnej wiedzy z zakresu nowatorskich metod terapii zaburzeń lękowych, w szczególności zespołu lęku uogólnionego.

Poglądy

Obserwowany w ostatnich latach postęp w leczeniu zespołu lęku uogólnionego opiera się w dużej mierze na zastosowaniu nowoczesnych technologii. Pytanie: czy w przyszłości technologia zastąpi psychoterapię prowadzoną metodami konwencjonalnymi, pozostaje wciąż bez jednoznacznej odpowiedzi. Autorki opracowania przedstawiają nowe technologiczne możliwości terapii, ale jednocześnie podają w wątpliwość optymistyczny zachwyt niektórych autorów. Psychiatria i psychologia raczej nie będą funkcjonowały kierowane jedynie czynnikami ekonomicznymi, rosnącymi potrzebami społecznymi oraz niewystarczającymi zasobami kadrowymi, a zaburzenia lękowe uogólnione nie będą stanowiły wyjątku.

Wnioski

Po analizie dostępnej literatury, należy docenić postęp technologiczny w dziedzinie zaburzeń lękowych. Współcześni młodsi pacjenci być może chętniej poddadzą się terapii zespołu lęku uogólnionego z użyciem technik komputerowych. Niemniej procesy terapeutyczne z wykorzystaniem nowoczesnych technologii najprawdopodobniej jeszcze dość długo będą wymagały udziału, monitorowania czy superwizowania przez doświadczonych lekarzy i terapeutów. Oba te zawody nadal pozostają na liście tych, które w najbliższej i odległej przyszłości będą trudne do zastąpienia przez technologię. Dalsze badania, rozwój wiedzy na temat neurobiologicznego podłoża zaburzeń lękowych i postęp technologiczny w zakresie metod stymulacji mózgu pozwolą na zwiększenie skuteczności terapii. Stosowanie tej formy leczenia także będzie wymagało udziału wykwalifikowanego personelu.