Potrzeba istnienia oddziałów intensywnej terapii wraz z wysoko wykwalifikowanym personelem medycznym jest niezbędna w prawidłowym
funkcjonowaniu każdej placówki medycznej. Zmiany demograficzne, a także postęp technologiczny, który pozwala na wydłużenie
średniej długości życia, sprawiają, że liczba pacjentów hospitalizowanych na oddziałach intensywnej terapii z roku na rok wzrasta. Wszechobecne
braki personelu pielęgniarskiego w Polsce i na świecie stanowią ważny problem legislacyjny. Coraz gorsze warunki pracy, niezadowalające
płace, jak również brak pewności rozwoju zawodowego są jednym z głównych powodów migracji. Praca personelu pielęgniarskiego
jest jedną z najtrudniejszych o dużym poziomie odpowiedzialności. Jej nieodzownym elementem jest znaczny poziom poczucia
obciążenia i zmęczenia. Przekłada się to na subiektywny odbiór warunków pracy, w tym ocenę poziomu satysfakcji zawodowej.
Coraz więcej krajów, dążąc do poprawy sytuacji w zakresie zatrzymania exsodusu personelu pielęgniarskiego do krajów bardziej rozwiniętych,
tworzy „przyjazne środowiska pracy”. Środowiska te są udziałem Szpitali Magnesów.
Celem pracy była krytyczna analiza problemu obciążenia pracą i jego wpływu na poziom satysfakcji zawodowej personelu pielęgniarskiego
oddziałów intensywnej terapii. W pracy przeanalizowano piśmiennictwo krajowe i zagraniczne dotyczące obciążenia pracą, środowiska
pracy oddziału intensywnej terapii, a także zasady funkcjonowania Szpitali Magnesów.
Problemy Pielęgniarstwa 2012; 20 (4): 529–534