Cel: Podjęte badania miały na celu ustalenie związku między pourazowymi treściami poznawczymi, wynikającymi z doświadczenia sytuacji traumatycznej i zakłóceniami w kluczowych przekonaniach, a poziomem objawów stresu potraumatycznego (posttraumatic stress disorder – PTSD) oraz sprawdzenie, czy zakłócenia w kluczowych przekonaniach pośredniczą w relacji między pourazowymi treściami poznawczymi a objawami PTSD.

Metody: Analizie poddano wyniki uzyskane od 57 rodziców w wieku 25–57 lat (M = 35,38, SD = 8,32), którzy zmagali się z chorobą nowotworową dziecka. Mężczyźni stanowili 47,4% badanych, a kobiety 52,6%. W badaniach wykorzystano trzy narzędzia pomiaru, tj. Zrewidowaną Skalę Wpływu Zdarzeń, Inwentarz Pourazowych Treści Poznawczych oraz Inwentarz Podstawowych Przekonań Związanych z Negatywnym Zdarzeniem Życiowym.

Wyniki: Uzyskane wyniki wskazały na dodatnie związki pourazowych treści poznawczych i zakłóceń w kluczowych przekonaniach z nasileniem PTSD. Zakłócenia w kluczowych przekonaniach pełnią rolę mediatora w relacji między pourazowymi treściami poznawczymi a objawami PTSD.

Wnioski: Doświadczenie zdarzenia traumatycznego z reguły pociąga za sobą występowanie objawów stresu pourazowego. O nasileniu tych objawów decydują m.in. posiadane przez jednostkę przekonania dotyczące świata i własnej osoby. Doświadczenie choroby nowotworowej dziecka jest dla rodziców doświadczeniem traumatycznym. Negatywne treści poznawcze oraz zakłócenia w kluczowych przekonaniach sprzyjają utrzymywaniu się objawów PTSD. Zakłócenia w posiadanych przekonaniach pełnią rolę mediatora w relacji między negatywnymi treściami poznawczymi a objawami PTSD. Redukcja objawów PTSD, a tym samym powrót do zdrowia, wymaga zmiany przekonań zniekształconych w wyniku doznanej traumy.