Wstęp

Powstanie i rozwój zespołu stopy cukrzycowej (ZSC) są zależne od pacjenta i przejawiają się w adherencji – przestrzeganiu zaleceń terapeutycznych. Znajomość determinantów zwiększających stopień adherencji pacjentów z ZSC może umożliwić zaplanowanie i wdrożenie właściwej edukacji oraz wpłynąć na zminimalizowanie negatywnych następstw związanych z hospitalizacją oraz kosztownym leczeniem. Celem pracy było poszukiwanie czynników wpływających na adherencję oraz akceptację choroby u pacjentów z ZSC.

Materiał i metody

Badaniem objęto 54 pacjentów poradni chirurgicznej oraz oddziału chirurgii ze zdiagnozowanym ZSC. Zastosowano metodę sondażu diagnostycznego z wykorzystaniem narzędzi: kwestionariusza akceptacji choroby AIS (Acceptance of Illness Scale), kwestionariusza ARMS (Adherence to Refills and Medication Scale) oraz kwestionariusza ankiety własnej.

Wyniki

Wykazano istotną korelację między przestrzeganiem zaleceń terapeutycznych a wybranymi zmiennymi socjodemograficznymi (wykształcenie, miejsce zamieszkania, stan cywilny) oraz medycznymi (korzystanie z wizyt w poradni diabetologicznej). Stwierdzono, że czas trwania choroby ma istotny wpływ na jej akceptację, która z kolei znacząco wiąże się z przestrzeganiem zaleceń terapeutycznych. Wraz ze wzrostem akceptacji schorzenia obniża się poziom adherencji.

Wnioski

Szczególna opieką należy objąć przede wszystkim pacjentów gorzej wykształconych, samotnych oraz mieszkających na wsi. Istotnym działaniem jest motywowanie pacjentów do systematycznego korzystania z wizyt w poradni diabetologicznej. Lepsza akceptacja choroby nie ma związku z lepszym przestrzeganiem zaleceń terapeutycznych, należy kontrolować adherencję niezależnie od poziomu akceptacji schorzenia.