Wstęp: Naczyniowo-śródbłonkowy czynnik wzrostu (ang. vascular endothelial growth factor – VEGF), zwany również czynnikiem przepuszczalności naczyń (ang. vascular permeability factor – VPF) lub waskulotropiną (ang. vasculotropin), jest obecnie uważany za kluczowy czynnik regulujący fizjologiczną i patologiczną angiogenezę. Rola VEGF w procesie gojenia się ran nie jest dokładnie poznana.
Cel pracy: Celem pracy była ocena stężenia naczyniowo-śródbłonkowego czynnika wzrostu (VEGF) w surowicy krwi pacjentów po zabiegach neurochirurgicznych z raną pooperacyjną, mierzonego przed zabiegiem operacyjnym i po nim.
Materiał i metody: Badania przeprowadzono w Klinice
Neurochirurgii i Neurotraumatologii Collegii Medicii UMK w grupie 20 dorosłych chorych, poddanych leczeniu operacyjnemu z powodu zmiany zwyrodnieniowej kręgosłupa. Badanie polegało na 3-krotnym pobraniu krwi żylnej – przed zabiegiem (pomiar 1.), w 1. dobie po zabiegu (pomiar 2.) oraz między 5. a 7. dobą po zabiegu operacyjnym (pomiar 3.), u tego samego pacjenta hospitalizowanego w Klinice Neurochirurgii i Neurotraumatologii. Następnie probówki z materiałem przekazano do Katedry i Zakładu Patofizjologii CM w celu oznaczenia stężenia VEGF za pomocą metody immunoenzymatycznej (ELISA). Grupę kontrolną stanowiło 20 zdrowych ochotników, dobranych pod względem płci i wieku do grupy badanej.
Wnioski:
1. W badaniach nie wykazano istotnych statystycznie różnic w stężeniu VEGF w surowicy krwi osób w poszczególnych pomiarach przed zabiegiem operacyjnym i po nim, jak również w porównaniu z grupą kontrolną.
2. Dalsze badania powinny być ukierunkowane na zwiększenie grupy badanej oraz przedstawienie korelacji wybranych czynników procesu gojenia się rany ze stymulatorami angiogenezy.