Wstęp

Rosnąca liczba chorych na nowotwory złośliwe skutkuje powiększaniem się grupy pacjentów cierpiących z powodu przerzutów do układu kostnego. Po wątrobie i płucach kości są trzecim najczęstszym miejscem lokalizowania się przerzutów nowotworowych. Wśród leków mogących zmniejszyć ból, a co za tym idzie zwiększyć komfort życia należy wymienić izotop strontu 89 (89Sr). 89Sr został po raz pierwszy zastosowany w 1941 r. Był przedmiotem wielu badań, w których potwierdzono jego skuteczność w leczeniu i łagodzeniu bólu spowodowanego przerzutami do kości. Pacjentowi podawany jest w postaci chlorku strontu. Będąc analogiem wapnia, gromadzi się w obrębie osteoblastów w okolicy zmiany nowotworowej w kości. W znacznie większym stopniu kumuluje się w obrębie zmiany przerzutowej niż w zdrowej kości. Celem pracy była ocena wczesnych efektów leczenia przeciwbólowego rozsiewu do kości z wykorzystaniem izotopu 89Sr.

Materiał i metody

Praca miała charakter retrospektywny. Przeanalizowano 16 podań izotopu strontu u 12 chorych zakwalifikowanych do leczenia z powodu nasilonych dolegliwości bólowych w przebiegu rozsiewu choroby nowotworowej do kośćca. W obserwowanej grupie znalazły się również rzadkie przypadki leczenia rozsiewu do kości m.in. raka migdałka podniebiennego, raka szyjki macicy i mięsaka macicy.

Wyniki

Skuteczność leczenia przeciwbólowego w materiale własnym wyniosła 93,75% z przeprowadzonych terapii. Wykazano istotne statystycznie zmniejszenie dolegliwości bólowych po zastosowanej terapii.

Wnioski

Udowodniona wysoka skuteczność analgetyczna, szybkie działanie przeciwbólowe, a także dostępność terapii w ramach finansowania przez Narodowy Fundusz Zdrowia powinny skłonić lekarzy do częstszego rozważenia stosowania tej metody u chorych z bolesnymi przerzutami do kośćca.