Występowanie odleżyn w obrębie pięt u pacjentów krytycznie chorych i objętych opieką paliatywną oraz długoterminową to w wielu przypadkach problem możliwy do uniknięcia. Choroby współistniejące, zwłaszcza cukrzyca i niedokrwienie tętnicze, sprzyjają szybszemu powstawaniu odleżyn. Ukierunkowane działania profilaktyczno-terapeutyczne minimalizują destrukcję tkanek tej okolicy. Celem pracy jest przedstawienie profilaktyki oraz leczenia odleżyn pięt na podstawie wytycznych EPUAP/NPIAP (European Pressure Ulcer Advisory Panel/National Pressure Injury Advisory Panel) oraz doświadczeń własnych. Dokonano analizy wybranego piśmiennictwa z lat 2005–2020 z baz danych: PubMed, PMC, EBSCO oraz Termedia i Borgis. Ocena skóry i ukrwienia kończyny jest kluczowym elementem zapobiegania odleżynom w obrębie kończyn dolnych. Prowadzenie wielokierunkowych działań profilaktycznych oraz optymalnej opieki profesjonalnej minimalizuje ryzyko wystąpienia odleżyn. Zakażenie tkanek miękkich i kości w przebiegu odleżyny pięty stwarza wysokie ryzyko amputacji kończyny.