eISSN: 1644-4116
ISSN: 1429-8538
Psychoonkologia
Bieżący numer Archiwum Artykuły zaakceptowane O czasopiśmie Bazy indeksacyjne Prenumerata Kontakt Zasady publikacji prac
NOWOŚĆ
Portal dla onkologów!
www.eonkologia.pl
2/2017
vol. 21
 
Poleć ten artykuł:
Udostępnij:
więcej
 
 
streszczenie artykułu:
Artykuł oryginalny

Osobowość a ruminowanie o doświadczonej chorobie nowotworowej

Nina Ogińska-Bulik

Psychoonkologia 2017, 21 (2): 45-51
Data publikacji online: 2017/11/21
Pełna treść artykułu
Pobierz cytowanie
ENW
EndNote
BIB
JabRef, Mendeley
RIS
Papers, Reference Manager, RefWorks, Zotero
AMA
APA
Chicago
Harvard
MLA
Vancouver
 
Wstęp: Doświadczenie negatywnego zdarzenia traumatycznego pociąga za sobą aktywność poznawczą w postaci ruminowania. Proces ten jest uwarunkowany m.in. cechami osobowości.

Cel pracy: Podjęte badania miały na celu ustalenie związku między osobowością a ruminowaniem o doświadczonym negatywnym zdarzeniu, jakim była choroba nowotworowa.

Materiał i metody: Analizie poddano wyniki 60 osób w wieku 18–78 lat (M = 50,4,

SD = 17,74) chorych na nowotwory złośliwe w obrębie twarzoczaszki. Większość badanych (68,3%) stanowiły kobiety. W badaniach wykorzystano Inwentarz osobowości – NEO-FFI oraz Inwentarz ruminacji o negatywnym zdarzeniu, który mierzy dwa rodzaje ruminacji: natrętne i refleksyjne.

Wyniki i wnioski: Osobowość okazała się powiązana jedynie z ruminacjami natrętnymi. Ten typ ruminowania o doświadczonej chorobie wiąże się dodatnio z neurotycznością i ujemnie z otwartością na doświadczenia, jednakże predyktorem ruminacji natrętnych okazała się tylko neurotyczność. Osobowość odgrywa słabą rolę w predykcji ruminowania o doświadczonym negatywnym zdarzeniu życiowym.

Introduction: The experience of a traumatic negative event involves a cognitive activity, in the form of rumination. The process is conditioned, among others, by personality traits.

The aim of the study: The study aimed to establish the relationship between personality and ruminating of an experienced negative event, which in this case was cancer disease.

Material and methods: The results of 60 persons, aged 18–78 years (M = 50.4, SD = 17.74), who suffered from craniofacial cancer were analysed. The majority of respondents (68.3%) were women. The study used the NEO-Five Factor Inventory and the Event-Related Rumination Inventory, which measures two types of ruminations: intrusive and deliberate.

Results and conclusions: Personality proved to be associated only with intrusive ruminations. This type of ruminating of the experienced disease is associated positively with neuroticism and negatively with openness to experience; however, the only predictor of intrusive ruminations was neuroticism. Personality plays a weak role in the prediction of ruminating of experienced negative life events.
słowa kluczowe:

osobowość, choroba nowotworowa, ruminacje o doświadczonym zdarzeniu

referencje:
Ogińska-Bulik N, Juczyński Z. Inwentarz Ruminacji o Negatywnym Zdarzeniu – polska adaptacja the Event Related Rumination Inventory. Prz Psychol 2015; 58: 383-400.
Nolen-Hoeksema S. The role of rumination in depressive disorders and mixed depressive/anxiety symptoms. J Abnorm Psychol 2000; 109: 504-511.
Trapnell PD, Campbell JD. Private consciousness and the Five-Factor Model of Personality: Distinguishing rumination from reflections. J Pers Soc Psychol 1999; 76: 284-304.
Słowińska A, Zbieg A, Oleszkowicz A. Kwestionariusz Ruminacji-Refleksyjności (RRQ) Paula D. Trapnella i Jennifer D. Campbell – polska adaptacja metody. Polskie Forum Psychologiczne 2014; 19: 457-478.
Radoń S. Kwestionariusz Ruminacji-Refleksyjności – polska adaptacja the Rumination-Reflection Questionnaire. Psychoterapia 2014; 169: 61-72.
Calhoun LG, Tedeschi RG. Posttraumatic growth: Future directions. W: Posttraumatic growth: Positive changes in the aftermath of crisis. Tedeschi RG, Park CL, Calhoun LG (red.). Lawrence Erlbaum Associates, New Jersey 1998; 1-23.
Calhoun LG, Cann A, Tedeschi RG. The posttraumatic growth model: Sociocultural considerations. W: Posttraumatic growth and culturally competent practice: Lessons learned from around the globe. Weiss T, Berger R (red.). John Wiley & Sons, New Jersey 2010; 1-14.
Cann A, Calhoun LG, Tedeschi RG i wsp. Assessing posttraumatic cognitive processes: the Event Related Rumination Inventory. Anxiety Stress Coping 2011; 24: 137-156.
Tedeschi RG, Calhoun LG. Posttraumatic growth: Conceptual foundations and empirical evidence. Psychol Inq 2004; 15: 1-8.
Ehlers A, Clark DM. A cognitive model of posttraumatic stress disorder. Behav Res Ther 2000; 38: 319-345.
Ehring T, Ehlers A. Does rumination mediate the relationship between emotion regulation ability and posttraumatic stress disorder? Eur J Psychotraumatol 2014; 5, 23547.
Taku K, Calhoun LG, Cann A, Tedeschi RG. The role of rumination in the coexistence of distress and posttraumatic growth among bereaved Japanese university students. Death Studies 2008; 32: 428-444.
Chan MW, Ho SM, Tedeschi RG, Leung CW. The valence of attentional bias and cancer-related rumination in posttraumatic stress and posttraumatic growth among women with breast cancer. Psycho-Oncology 2011; 20: 544-552.
Morris B, Shakespeare-Finch J. Rumination, post-traumatic growth, and distress: structural equation modeling with cancer survivors. Psychooncology 2011; 20: 1176-1183.
Ogińska-Bulik N. Rola ruminacji w występowaniu pozytywnych zmian potraumatycznych u osób zmagających się z chorobami nowotworowymi. Psychoonkologia 2016; 20: 1-8.
Ogińska-Bulik N, Ciechomska M. Posttraumatic growth of parents struggling with cancer disease of their child – The role of rumination (Wzrost po traumie u rodziców zmagających się z chorobą nowotworową dziecka – rola ruminacji). Post Psychiatr Neurol 2016; 25: 99-110.
Widiger T. Osobowość a psychopatologia. Post Psychiatr Neurol 2011; 20: 227-245.
Ogińska-Bulik N. Pozytywne skutki doświadczeń traumatycznych, czyli kiedy łzy zamieniają się w perły. Wyd. Difin, Warszawa 2013.
Ogińska-Bulik N. Rola zasobów osobistych w rozwoju po traumie u osób zmagających się z chorobami nowotworowymi. Psychoonkologia 2015; 19: 88-96.
Carter JD, Frampton CM, Mulder RT i wsp. Relationship to depression and personality in a clinical sample. Personal Ment Health 2009; 3: 275-283.
Moberly NJ, Watkins ER. Ruminative self-focus and negative affect: an experience sampling study. J Abnorm Psychol 2008; 117: 314-323.
Zanon C, Hutz C, Reppold C, Zenger M. Are happier people less vulnerable to rumination, anxiety, and posttraumatic stress? Evidence from a large scale disaster. Psicol Reflex Crit 2016; 29. doi: 10.1186/s41155-016-0038-4.
Roelofs J, Huibers M, Peeters F, Arntz A. Effects of neuroticism on depression and anxiety: Rumination as possible mediator. Pers Individ Dif 2008; 44: 576-586.
Zawadzki B, Strelau J, Szczepaniak P, Śliwińska M. Inwentarz Osobowości NEO-FFI Costy i McCrae. Wydawnictwo Pracowni Testów Psychologicznych PTP, Warszawa 1998.
Jeronimus BF, Ormel J, Aleman A i wsp. Negative and positive life events are associated with small but lasting change in neuroticism. Psychol Med 2013; 43: 2403-2415.
Middeldorp CM, Cath DC, Beem AL i wsp. Life events, anxious, depression and personality: a prospective and genetic study. Psychol Med 2008; 38: 1557-1565.
Ogińska-Bulik N. Ruminacje a radzenie sobie ze stresem wynikającym z zakażenia się HIV. Prz Psychol 2017 (w druku).
Foa EB, Chrestman KR, Gilboa-Schechtman E. Przedłużona ekspozycja w terapii PTSD nastolatków. Emocjonalne przetwarzanie traumatycznych doświadczeń. GWP, Sopot 2014.
© 2018 Termedia Sp. z o.o. All rights reserved.
Developed by Bentus.
PayU - płatności internetowe