Pierwotne łysienie bliznowaciejące

W pracy dokonano przeglądu jednostek chorobowych należących do grupy pierwotnego łysienia bliznowaciejącego. Diagnostyka tych schorzeń jest trudna, a badanie histopatologiczne często nie- rozstrzygające. Trichoskopia, będąca nieinwazyjną metodą polegającą na wizualizacji łodyg włosów i skóry owłosionej głowy za pomocą wideodermoskopu, może być przydatna w różnicowaniu łysienia bliznowa- ciejącego. Istotne jest zapoznanie się z cechami klinicznymi charaktery- stycznymi dla danego typu łysienia bliznowaciejącego z uwagi na fakt, że w większości przypadków jedynie szybkie ustalenie rozpoznania i włączenie leczenia może wpłynąć na rokowanie.