Wstęp. Przeszczep szpiku kostnego mimo postępu medycyny nadal wiąże się z ryzykiem powikłań oraz wysoką śmiertelnością. Opieka
nad dzieckiem po przeszczepie szpiku stanowi wyzwanie dla całego zespołu terapeutycznego oraz rodziny pacjenta, najbardziej zmieniając
takie aspekty jej funkcjonowania, jak: relacje małżeńskie rodziców, więzi emocjonalne między członkami rodziny oraz postępowanie
matek i ojców z chorym dzieckiem.

Cel pracy. Celem pracy było poznanie postaw rodziców dzieci po przeszczepie szpiku kostnego.

Materiał i metody. Badania zostały przeprowadzone w kwietniu i maju 2009 roku w Uniwersyteckim Szpitalu Dziecięcym w Krakowie
wśród 30 rodziców dzieci po przeszczepie szpiku kostnego oraz u 30 rodziców dzieci ze schorzeniami hematologicznymi i onkologicznymi
nieleczonych przeszczepem szpiku. W badaniach wykorzystano wystandaryzowany „Kwestionariusz dla rodziców” do oceny postaw
rodzicielskich Marii Ziemskiej oraz kwestionariusz autorski. Zgromadzony materiał badawczy poddano weryfikacji statystycznej, w której
zastosowano test x² oraz elementy statystyki opisowej.

Wyniki i wnioski. W badaniach wykazano, że przeszczep szpiku kostnego u dziecka ma istotny statystycznie wpływ na występowanie
u rodziców postawy w skali górowania, koncentracji oraz dystansu.

Problemy Pielęgniarstwa 2011; 19 (1): 5–12