Łysienie czołowe bliznowaciejące jest odmianą liszaja płaskiego mieszkowego, prowadzącą do trwałej utraty włosów postępującej od linii czołowej włosów. Występuje głównie u kobiet w okresie pomenopauzalnym, jednak nie określono roli czynników hormonalnych w patogenezie tej odmiany łysienia. Obserwuje się współistnienie łysienia czołowego bliznowaciejącego i chorób autoimmunizacyjnych, m.in. niedoczynności tarczycy, reumatoidalnego zapalenia stawów, bielactwa, zapalenia wielomięśniowego, tocznia rumieniowatego układowego i tocznia rumieniowatego ogniskowego. W związku z możliwymi czynnikami genetycznymi trwają badania identyfikacji polimorfizmów ludzkich antygenów leukocytowych (HLA). Jednym spośród najczęściej badanych czynników są filtry przeciwsłoneczne, szeroko stosowane w produktach kosmetycznych. Dotychczasowe dane w tym zakresie budzą istotne kontrowersje. Do czynników budzących istotne wątpliwości należą: retrospektywny charakter badań, oparcie zebranych danych na samoocenie badanych oraz brak wyszczególnienia składników preparatów. W świetle aktualnych danych nie można uznać składników filtrów przeciwsłonecznych za czynnik odgrywający rolę w patogenezie łysienia czołowego bliznowaciejącego. Błędna interpretacja istniejących danych mogłaby prowadzić do nieuzasadnionego unikania ich stosowania i przyczynić się do wzrostu występowania raków skóry.