Procesy naprawcze (reperatywne) uszkodzonych tkanek należą do podstawowych procesów biologicznych zapewniających utrzymanie homeostazy organizmu. Zasadniczo obejmują fazę zapalną, proliferacyjną oraz przebudowy. Końcowym efektem gojenia się uszkodzonych tkanek jest powstanie blizny. Nieprawidłowości w przebiegu gojenia się ran mogą być przyczyną tworzenia keloidów (bliznowców). W patofizjologii keloidów obserwuje się zarówno nieprawidłowości w migracji, proliferacji i apoptozie komórek, jak i w syntezie oraz sekrecji białek, cytokin, enzymów proteolitycznych degradujących składniki macierzy pozakomórkowej, a także ich inhibitorów. Dotychczasowo stosowane terapie nie przynoszą zadowalających efektów kosmetycznych. Obecnie prowadzone badania skupiają się na poszukiwaniu metod bezpośredniego hamowania procesu fibroproliferacyjnego poprzez modulowanie ekspresji cytokin, hamowanie proliferacji fibroblastów oraz regulowanie biosyntezy i degradacji składników macierzy pozakomórkowej.