Wprowadzenie

Celem pracy było przedstawienie przeglądu literatury medycznej dotyczącej problemowego używania telefonu komórkowego (PUTK) i stwierdzenie, czy fenomen uzależnienia od telefonu komórkowego faktycznie istnieje. Baza danych Medline została przeszukana pod kątem PUTK z użyciem następujących terminów: „uzależnienie od telefonu komórkowego”, „problemowe używanie telefonu komórkowego”, „uzależnienie od smartfona”, „nadmierne korzystanie z telefonu komórkowego”. Autorzy skupili się na artykułach publikowanych w latach 1979, 1983 oraz 1992–2018, które spełniały poniższe kryteria: 1) prace poglądowe, 2) badania retrospektywne i prospektywne, 3) doniesienia kliniczne dotyczące epidemiologii, czynników ryzyka, symptomatologii, neuroobrazowania, współwystępowania z innymi zaburzeniami psychicznymi (w tym innymi uzależnieniami behawioralnymi), a także terapii PUTK.

Przegląd literatury

W literaturze naukowej powinno się unikać terminu „uzależnienie od telefonu komórkowego/smartfona”. Bardziej adekwatnymi terminami są: „problemowe używanie smartfona”, „nadmierne korzystanie z telefonu komórkowego” lub „deklarowane uzależnienie od telefonów komórkowych”. Należy jednak pamiętać, że użytkowanie telefonów komórkowych i smartfonów wiąże się z licznymi negatywnymi konsekwencjami, takimi jak powikłania somatyczne czy wypadki samochodowe spowodowane używaniem komórki w czasie jazdy lub uczestnictwa w ruchu drogowym jako pieszy. Ważnym zagadnieniem jest również współwystępowanie PUTK z innymi zaburzeniami psychicznymi. Pytaniem otwartym pozostaje, czy istnieje związek przyczynowo-skutkowy na linii PUTK–zaburzenia psychiczne. Badania dotyczące tego tematu powinny być w dalszym ciągu prowadzone.