Wstęp. Obecnie najskuteczniejszym sposobem leczenia ostrych zespołów wieńcowych (OZW) jest
jak najszybsze udrożnienie naczynia dozawałowego metodą przezskórnej angioplastyki tętnic wieńcowych
(PCI), co zmienia także sposób postępowania pielęgniarskiego. Dotychczas nie funkcjonuje
model opieki nad chorym po PCI, a podejmowane próby wdrożenia go w życie nie uwzględniały
weryfikacji opinii pacjentów.

Cel pracy. Celem pracy było wskazanie, jakie problemy w sferze biopsychospołecznej wystąpiły
u chorych po PCI i w jakim stopniu były one rozwiązane przez pielęgniarki.

Materiał i metody. Badaniu poddano 100 pacjentów z OZW leczonych metodą PCI. W badaniu wykorzystano
dane zebrane na podstawie kwestionariusza ankiety, dokumentacji i obserwacji bezpośredniej.

Wyniki. Z uzyskanych danych wynika, że głównymi problemami występującymi u pacjentów po PCI
były: dolegliwości bólowe, duszność, trudności w oddawaniu moczu, osłabienie, wzmożone pragnienie,
zaburzony rytm snu, uczucie lęku i niepokoju, niedostateczna wiedza na temat czynników ryzyka
choroby. Pacjenci byli zadowoleni z opieki pielęgniarskiej w zakresie zaspokajania potrzeb biologicznych,
rzadziej ze wsparcia emocjonalnego i wartościującego. Brak informacji oraz edukacji zdrowotnej
zgłosiło 88% badanych.

Wnioski. Wśród pacjentów leczonych PCI z powodu OZW stwierdzono wysoki poziom satysfakcji
z działań pielęgniarskich zmierzających do rozwiązania problemów biologicznych. Poprawy wymagają
obszary wsparcia, informacji i edukacji zdrowotnej.