Wstęp

Przekazywanie niepomyślnych informacji jest trudnym, jednak częstym zadaniem w praktyce lekarskiej. Odpowiednia wiedza oraz umiejętności w tym zakresie poprawiają relację pomiędzy lekarzem a pacjentem, co pozytywnie wpływa na proces leczenia.

Cel pracy

Poznanie opinii na temat przekazywania niepomyślnych informacji wśród studentów polskich uczelni wyższych oraz identyfikacja różnic pomiędzy studentami kierunku lekarskiego a studentami innych kierunków.

Materiał i metody

Studenci polskich uczelni wyższych zostali poproszeni o wypełnienie autorskiego formularza ankietowego na temat przekazywania niepomyślnych informacji przez lekarza. Do analizy wykorzystano 196 wypełnionych formularzy ankiety. Grupa respondentów została podzielona na studentów kierunku lekarskiego oraz studentów innych kierunków.

Wyniki

Studenci innych kierunków częściej niż studenci kierunku lekarskiego uważali, że lekarz zawsze powinien przekazywać choremu niepomyślne informacje, w pełnym zakresie oraz nie może odstąpić od tego na prośbę rodziny. Większość badanych (niezależnie od badanej grupy) zadeklarowała, że chciałaby znać rozpoznanie i rokowanie, gdyby zachorowali na nieuleczalną chorobę. Respondenci uważali, że jest możliwe przekazanie informacji pacjentom w taki sposób, aby nie odebrać im nadziei, a poznanie prawdy może im pomóc. Blisko połowa studentów kierunku lekarskiego zadeklarowała, że przeszła szkolenie w zakresie przekazywania niepomyślnych informacji, a 67% uważa, że byłaby w stanie przekazać niepomyślne informacje w odpowiedni sposób.

Wnioski

Przekazywanie niepomyślnych informacji jest elementem codziennej pracy wielu lekarzy, dlatego ważne jest, aby studenci kierunku lekarskiego nabywali odpowiednią wiedzę i umiejętności w tym zakresie w czasie studiów. Zwrócenie uwagi na oczekiwania pacjentów dotyczące komunikacji pozwala na lepszą jakość opieki medycznej, nawet w przypadku ciężkiej lub nieuleczalnej choroby.