Cel

Mózgowe porażenie dziecięce (MPD) to jedna z wiodących przyczyn niepełnosprawności wśród dzieci. Obecność MPD drastycznie zmienia ich życie oraz życie ich rodzin, a także jest znacznym obciążeniem dla opieki zdrowotnej. Pomimo zharmonizowanych wysiłków rehabilitacyjnych, chirurgicznych oraz innego rodzaju zabiegów terapeutycznych, przeprowadzanych przez wielu specjalistów, znaczna część dzieci pozostaje trwale i głęboko niepełnosprawna. Przezczaszkowa stymulacja magnetyczna (transcranial magnetic stimulation – TMS) jest nieinwazyjną metodą diagnostyczną w różnych schorzeniach kory mózgowej i dróg korowo- -rdzeniowych. TMS serią bodźców (repetitive TMS – rTMS) jest metodą długotrwałej indukcji plastyczności mózgu i przynosi efekt terapeutyczny w wielu chorobach psychicznych i neurologicznych. W pracy omówiono wyniki diagnostycznego zastosowania TMS w MPD oraz badania nad terapeutycznym wykorzystaniem rTMS w MPD.

Poglądy

Brak odpowiedzi ruchowej po stymulacji nad korą ruchową w pierwszych miesiącach życia może mieć wartość predykcyjną co do rozwoju DPM u dzieci z czynnikami ryzyka. U części dzieci z połowiczą postacią MPD za pomocą TMS udokumentowano patologiczne przetrwanie ipsilateralnych połączeń korowo-rdzeniowych z półkuli niedotkniętej uszkodzeniem, które jest związane ze znaczną niesprawnością ruchową. Metoda rTMS wydaje się techniką bezpieczną, mającą istotny potencjał terapeutyczny w DPM. Dotychczas opublikowane dane niemal jednomyślnie potwierdzają istotne korzyści terapeutyczne dla sprawności ruchowej w porównaniu z placebo. Badania przeprowadzone do tej pory włączały jednak prawie wyłącznie dzieci z połowiczą formą porażenia oraz koncentrowały się prawie w całości na deficytach ruchowych.

Wnioski

Stymulacja magnetyczna z dużym prawdopodobieństwem przynosi diagnostyczne i terapeutyczne korzyści w DPM. Konieczne są jednak dodatkowe badania, wychodzące poza ograniczenia wymienione powyżej.