Nielegalne substancje psychoaktywne są nadal źródłem trwałego i narastającego kryzysu zdrowia publicznego, co narzuca potrzebę podejmowania efektywnych badań naukowych i wdrażania ich wyników. Obecnie w badaniach i perspektywach rozwoju lecznictwa bierze się pod uwagę opinie profesjonalistów, podczas gdy pacjenci nie są włączani w ten proces jako partnerzy. Ich życiowe doświadczenia nie są właściwie wykorzystywane w prowadzonych badaniach i interwencjach medycznych. Piętno i uprzedzenia mają wpływ na badania przez wykluczenie pacjentów jako partnerów i tym samym przyjmowanie mniej skutecznych oraz potencjalnie błędnych rozwiązań. Wyzwania z tym związane da się przezwyciężyć przez przyjęcie takich strategii, jak otwarta komunikacja, partycypacyjna rekrutacja, odpowiednie szkolenie i ewaluacja współpracy badacz–partner. Ich wdrożenie może doprowadzić do prawdziwego partnerstwa. W kontekście stale rosnącej liczby przedawkowań i/lub zgonów partnerstwo pacjentów w badaniach ma kluczowe znaczenie dla poprawy ich jakości. Pacjenci z przebytymi doświadczeniami zaburzeń używania substancji psychoaktywnych są niezbędni jako partnerzy do przezwyciężania stygmatyzacji i uprzedzeń oraz uzyskania wartościowych, dających się zastosować w praktyce wyników badań.