Wstęp. Przebieg ciąży i pozytywne nastawienie rodziców do nienarodzonego dziecka istotnie wpływają na
jego rozwój fizyczny i psychiczny w okresie życia wewnątrzłonowego. Natomiast zapoznanie się z publikacjami,
oglądanie filmów o życiu dziecka w łonie matki, wspólne uczestnictwo w badaniach USG wpływają na
wcześniejsze poznanie dziecka i kształtują wyobrażenia o nim. Nawiązywanie kontaktu z nienarodzonym dzieckiem
przez oboje rodziców wpływa stymulująco na jego rozwój, rozwija pozytywne uczucia oraz myślenie o
dziecku u rodziców. Matka i ojciec odbierają swoje nienarodzone jeszcze dziecko jako pełnoprawnego członka
rodziny, o którego trzeba się troszczyć. Zarówno matka, jak i ojciec pragną kontaktu ze swoim dzieckiem,
ponieważ każde z nich chce zaznaczyć swoją rolę w jego życiu. Pragnienia rodziców skupiają się wokół myśli,
żeby ich dziecko było zdrowe i szczęśliwe i w związku z tym idealizują go w swoich wyobrażeniach.
Ponieważ role matki i ojca są różne, dlatego występują różnice w przeżywaniu ciąży i w wyobrażeniach
o niej, ale również są podobieństwa.

Cel pracy. Celem pracy jest poznanie, jak kształtują się wyobrażenia rodziców o nienarodzonym dziecku
i jego życiu w łonie matki oraz poznanie, czym różnią się wyobrażenia matki i ojca.

Materiał i metody. Badaniem objęto grupę 20 kobiet i 20 mężczyzn - uczestników zajęć w szkole
rodzenia. Grupę dobrano według następujących kryteriów: oczekiwanie na pierwsze dziecko, trzeci
trymestr ciąży, brak tak zwanej "neonatalnej przeszłości położniczej" u kobiet, to znaczy poronień
naturalnych i sztucznych, leczenia niepłodności. W badaniach posłużono się wywiadem w formie ankiety,
psychorysunkiem oraz obserwacją.

Wyniki. Na podstawie uzyskanych informacji stwierdzono, że matki czytają więcej publikacji o życiu
nienarodzonego dziecka niż ojcowie. U wszystkich badanych kobiet wykonano badanie USG płodu w
obecności ojców dzieci. Rodzice nie byli zainteresowani powtórnym badaniem. Oglądanie obrazu
dziecka na monitorze bardziej wpłynęło na wyobrażenia kobiet niż mężczyzn. Formy nawiązywania
kontaktu przez matkę i ojca z nienarodzonym dzieckiem są podobne. Przyszli rodzice dostrzegli również
różnice w reagowaniu dziecka na sytuacje pozytywne i negatywne odbierane przez matkę. Kobiety,
udzielając odpowiedzi na pytania ankiety oraz wykonując psychorysunek na temat swoich wyobrażeń
o dziecku, były bardziej ekspresyjne i cechowała je większa wyobraźnia niż mężczyzn.

Wnioski.

1. W wyobrażeniach na temat życia wewnątrzłonowego dziecka u matek i ojców występują zarówno
podobieństwa, jak i różnice.

2. Pielęgniarki i położne pracujące w szkołach rodzenia poprzez dobór tematyki wykładów, ćwiczeń,
publikacji dla rodziców oczekujących dziecka mogą wpływać na kształtowanie się wyobrażeń rodziców
o nienarodzonym dziecku.

3. Kobiety oczekujące dziecka posiadają większą łatwość w projekcji swoich wyobrażeń o dziecku.
Wykazują w niej więcej fantazji i uczucia.

4. Przyszłym matkom łatwiej zachęcić dziecko do odpowiedzi na próby kontaktu z nim niż ojcom.