Wstęp

Ocena ryzyka wystąpienia żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ ) oraz jej determinant w grupie pacjentów hospitalizowanych na Oddziale Urazowo-Ortopedycznym.

Materiał i metody

Badaniem objęto 133 pacjentów hospitlizowanych na Oddziale Urazowo-Ortopedycznym Zespołu Opieki Zdrowotnej Szpitala Powiatowego im. Marii Skłodowskiej-Curie Curie w Skarżysku-Kamiennej. Respondentów podzielono na dwie grupy: pacjenci leczeni zachowawczo (n = 47) oraz zabiegowo (n = 66). Badania przeprowadzono metodą sondażu diagnostycznego oraz pomiaru. Wykorzystano Skalę Padewską i Skalę Capriniego, do których dołączono kwestionariusz z pytaniami o zmienne socjodemograficzne i problemy medyczne pacjenta.

Wyniki

Średnia wieku w grupie pacjentów leczonych zachowawczo wynosiła 58,7 (± 16,6) lat, a w grupie pacjentów leczonych zabiegowo 61,2 (± 15,9) lat. Zarówno w grupie pacjentów leczonych zabiegowo, jak i zachowawczo większość stanowiły kobiety, osoby mieszkające w mieście i pozostające w związkach. W Skali Padewskiej jedynie wśród 12,77% pacjentów leczonych zachowawczo stwierdzono duże ryzyko ŻChZZ. Wynik w Skali Capriniego wskazywał na duże ryzyko u 65,15% respondentów i średnie ryzyko ŻChZZ wśród 27,27%. Wiek, zastosowanie unieruchomienia kończyny dolnej oraz unieruchomienia pacjenta w łóżku były istotnym czynnikiem ryzyka ŻChZZ w obu grupach.

Wnioski

Wyższe ryzyko wystąpienia ŻChZZ stwierdzono w badanej grupie pacjentów leczonych zabiegowo. Wiek i konieczność unieruchomienia pacjenta w łóżku mają istotny wpływ na poziom ryzyka ŻChZZ zarówno u chorych leczonych zachowawczo, jak i zabiegowo.