Wstęp: Badacze zjawiska empatii reprezentują dużą różnorodność w definiowaniu przedmiotowego pojęcia. Współcześnie wyróżnia się empatię emocjonalną i poznawczą. Literatura klasyfikuje również empatię jako empatię nastrojową, apercepcyjną i intelektualną. Pojęcie empatii zostało wprowadzone do psychologii przez Titchenera w 1909 r.

Cel pracy: Dokonanie analizy poziomu rozumienia empatycznego wśród wolontariuszy medycznych.

Materiał i metody: Badania zostały przeprowadzone w grupie 210 wolontariuszy medycznych, przy czym 26% ankietowanych pracowało jako wolontariusz krócej niż rok, 38% miało 2–3-letni staż, a 36% – ponad 3-letni. Uczniami było 28% wolontariuszy, 34% studentami, a 38% już pracowało zawodowo. W badaniu wykorzystano standaryzowany Kwestionariusz rozumienia empatycznego innych ludzi (KRE) w opracowaniu Węglińskiego oparty na koncepcji empatii rozumianej jako syndrom emocjonalno-poznawczy.

Wyniki: Osoby pracujące w szpitalach osiągały wyższe średnie wyniki rozumienia empatycznego niż wolontariusze pracujący w innym miejscu. Wykazano istotny związek między płcią (p = 0,001) oraz miejscem pracy w charakterze wolontariusza (p = 0,032) a poziomem rozumienia empatycznego innych ludzi.

Wnioski: Wolontariusze osiągnęli średni wynik na poziomie 67. Jedynie 13,8% badanych wolontariuszy osiągnęło wysoki stopień rozumienia empatycznego. Kobiety osiągały istotnie wyższe średnie wskazania w porównaniu z mężczyznami. Wykazano istotny związek między płcią oraz miejscem pracy w charakterze wolontariusza a poziomem rozumienia empatycznego innych ludzi.