Wstęp. Przezżylne wprowadzanie elektrod do układu sercowo-naczyniowego jest obecnie podstawową techniką podczas implantacji urządzeń do stałej elektroterapii serca (CIED). Niższe ryzyko powikłań, sprzyja wyborowi wenesekcji żyły odpromieniowej (CV) jako pierwszego sposobu przeprowadzania elektrod do kolejnych naczyń.
W przypadku trudności w pasażowaniu elektrody obrazowanie światła naczyń jest dokonywane metodą angiografii naczyniowej z użyciem kontrastu podawanego do obwodowych odcinków żył przedramienia, alternatywą jest selektywne podanie środka kontrastującego w miejscu wykonanej wenesekcji CV.
Cel pracy. Porównanie obu metod wykonywania wenografii w zakresie czasu fluoroskopii (FTs), wielkości dawki promieniowania rentgenowskiego wyemitowanej na skórę pacjenta (DAP) oraz objętości użytego kontrastu.
Materiał i metody. Oceną objęto 100 implantacji układów CIED, podczas których przyczynę utrudnionego przeprowadzania elektrody zobrazowano podaniem kontrastu do naczyń żylnych. W 50 przypadkach z poprzecznej wenesekcji CV w loży implantowanego urządzenia (selective venography) oraz w 50 analogicznych przypadkach z dostępu do żył przedramienia (conventional venography). Oceniano: ilość użytego preparatu kontrastującego, FTs oraz DAP. W celu zbadania statystycznej istotności różnic pomiędzy badanymi próbami posłużono się nieparametrycznymi testami: Manna-Whitneya oraz testem dla mediany.
Wyniki. W badanym materiale obrazowanie naczyń trójkąta naramienno-piersiowego metodą selektywnej wenografii w stosunku do konwencjonalnej, skutkowało statystycznie istotnie (p < 0,001): mniejszą objętością użytego kontrastu, krótszym FTs oraz niższym DAP.
Wnioski. Wenografia selektywna wykonana przez CV z loży implantowanego CIED jest skuteczną oraz potencjalnie korzystniejszą dla pacjentów alternatywną metodą w stosunku do obwodowego konwencjonalnego podania kontrastu.