Cel pracy: Celem badania była ocena wiedzy chorych z cukrzycą i cukrzycą powikłaną stopą cukrzycową. Materiał i metody: Badanie przeprowadzono na 25 chorych leczonych z powodu zespołu stopy cukrzycowej i 25 chorych na cukrzycę bez tego powikłania. Do badania włączano chorych (14 kobiet i 36 mężczyzn), wiek chorych wahał się 26–82 lat, średnio 60,8 lat. Badanie przeprowadzono osobiście na podstawie wywiadu z chorymi i ankiety własnej konstrukcji. Szczegółowej ocenie poddano stan wiedzy chorego na temat cukrzycy i samoopieki. Obliczenia statystyczne wykonano przy pomocy programu komputerowego STATISTICA wersja 6.0. Wyniki: Badanie wykazało gorszy stan wiedzy chorych z zespołem stopy cukrzycowej (ZSC). Wszyscy badani bez ZSC mieli glukometr i potrafili się nim prawidłowo posługiwać, prowadzili oznaczenia we właściwym czasie, prawidłowo zapisywali wyniki i przeprowadzali regularne kalibracje. Chorzy z ZSC wykonywali to w zdecydowanie mniejszym procencie przypadków i było to znamienne statystycznie p<0,05. Dodatkowo chorzy z ZSC rzadziej kontrolowali stężenie glukozy od chorych bez tego zespołu. Chorzy z ZSC mają niższą wiedzę o prawidłowych stężeniach glukozy, zasadach korekty dawki leków przeciwcukrzycowych czy najczęstszych ostrych powikłaniach, związanych ze zbyt niskim lub wysokim stężeniem glukozy. Chorzy z ZSC znamiennie częściej (p<0,001) nie znają zasad dietetycznych obowiązujących w cukrzycy, nie mają ustalonych typów diety (p<0,05), rzadziej przestrzegają diety i potrafią ją modyfikować (p<0,001). Znajomość zasad pielęgnacji stóp wśród badanych także jest gorsza u osób z ZSC (p<0,001). Wnioski: 1. Porównanie problemów zdrowotnych występujących u chorych z cukrzycą i cukrzycą powikłaną zespołem stopy cukrzycowej wykazało znacznie wyższy poziom wiedzy u chorych z niepowikłaną cukrzycą. 2. Chorzy, u których występuje zespół stopy cukrzycowej charakteryzują się niewystarczającą aktywnością fizyczną, wyższymi stężeniami glukozy na czczo i po posiłku, niewystarczającą samokontrolą, niską wiedzą o swojej chorobie, nieprzestrzeganiem diety, niewystarczającą wiedzą na temat zasad kontroli i pielęgnacji stóp, brakiem właściwej, regularnej kontroli i pielęgnacji stóp. 3. Chorzy z zespołem stopy cukrzycowej dysponują mniejszą wiedzą na temat ryzyka wystąpienia i sposobów zapobiegania temu powikłaniu od innych chorych na cukrzycę.