Łuszczyca jest obecnie uważana nie tylko za chorobę skóry i stawów, charakteryzuje się także wieloma objawami ogólnoustrojowymi. Poza współwystępowaniem otyłości, nadciśnienia tętniczego, dyslipidemii, cukrzycy typu 2, istnieje silny związek między łuszczycą a zaburzeniami czynności wątroby. Najczęstszą chorobą współistniejącą z łuszczycą jest niealkoholowa stłuszczeniowa choroba wątroby, która stanowi wątrobową manifestację zespołu metabolicznego. Wspólnym podłożem obu schorzeń są te same mechanizmy molekularne: przewlekły, ogólnoustrojowy stan zapalny, stres oksydacyjny, zaburzenia metabolizmu lipidów, nieprawidłowe wspólne szlaki immunologiczne oraz wydzielanie cząsteczek bioaktywnych. U pacjentów z łuszczycą występuje większe ryzyko rozwoju autoimmunologicznych chorób wątroby, a także raka wątroby w porównaniu z populacją ogólną. Dodatkowo leki stosowane w leczeniu łuszczycy i łuszczycowego zapalenia stawów mogą mieć działanie hepatotoksyczne. W poniższym artykule przedstawiono najnowsze dane dotyczące chorób wątroby i ich patogenezy u pacjentów z łuszczycą.