Wstęp

Łuszczyca zwyczajna należy do najczęściej stwierdzanych dermatoz. Zwiększona częstość występowania zaburzeń metabolicznych współistniejących z łuszczycą zwyczajną jest spowodowana ogólnoustrojowym stanem zapalnym. Jedną z cech zapalenia jest upośledzenie funkcji śródbłonka, które prawdopodobnie odpowiada za występowanie chorób współistniejących z łuszczycą zwyczajną. W ostatnich latach zidentyfikowano kilka markerów dysfunkcji śródbłonka, które mogą uczestniczyć w patogenezie łuszczycy zwyczajnej. Wśród nich najistotniejszą rolę odgrywają najprawdopodobniej: endokan, fetuina A oraz endotelina 1. Cel. Ustalenie, czy endokan, fetuina A i endotelina 1 mogą służyć jako biomarkery łuszczycy zwyczajnej, oraz określenie ich związku z nasileniem choroby i zaburzeniami metabolicznymi stwierdzanymi u pacjentów z łuszczycą zwyczajną.

Materiał i metody

Grupa badana obejmowała 60 pacjentów z łuszczycą i 28 pacjentów z innymi niż łuszczyca chorobami skóry, którzy stanowili grupę kontrolną. W grupie badanej określono wskaźniki PASI (Psoriasis Area and Severity Index) oraz BSA (Body Surface Area). U pacjentów w obu grupach zmierzono obwód talii i ciśnienie tętnicze krwi. Obliczono również wskaźnik masy ciała i oznaczono profil lipidowy, stężenie glukozy na czczo oraz stężenia endoteliny 1, fetuiny A i endokanu w surowicy.

Wyniki

Nie stwierdzono istotnych różnic pomiędzy grupami pod względem ciśnienia krwi, obwodu talii, stężenia cholesterolu całkowitego, lipoprotein o małej gęstości, lipoprotein o dużej gęstości i endoteliny 1. Wskaźnik masy ciała, a także stężenia endokanu, trójglicerydów i glukozy na czczo były istotnie wyższe w grupie badanej w porównaniu z grupą kontrolną, natomiast stężenie fetuiny A było istotnie wyższe w grupie kontrolnej.

Wnioski

Wyniki uzyskane w badaniu wskazują na możliwą rolę fetuiny A i endokanu w patogenezie łuszczycy i zaburzeń metabolicznych.