Przegląd Dermatologiczny

Streszczenie

4/2020 vol. 107
Artykuł oryginalny

Stężenie interleukin 6, 8 i 12p40 oraz białka C-reaktywnego u pacjentów z trądzikiem pospolitym o różnym nasileniu zmian skórnych

  1. The “Mielęcki” Independent, Public, Clinical Hospital, Katowice, Poland
  2. Department of Dermatology, Silesian Medical University, Katowice, Poland
Dermatol Rev/Przegl Dermatol 2020, 107, 308-322
Data publikacji online: 2020/10/30
Pełna treść artykułu

Wprowadzenie

Trądzik pospolity jest jedną z najczęstszych chorób skóry. Występuje głównie u ludzi młodych i dotyczy ok. 80% osób w tej grupie wiekowej. Rola cytokin prozapalnych w powstawaniu zmian chorobowych nie jest do końca wyjaśniona.

Cel pracy

Ocena zależności między stężeniami interleukin 6, 8 i 12p40 oraz białka C-reaktywnego w surowicy pacjentów z rozpoznanym trądzikiem pospolitym a nasileniem zmian skórnych.

Materiał i metody

Zbadano surowicę 47 pacjentów (37 kobiet i 10 mężczyzn) z trądzikiem pospolitym oraz 41 zdrowych ochotników (21 kobiet i 20 mężczyzn) w wieku od 18 do 34 lat. Stężenia interleukin 6, 8, 12p40 i białka C-reaktywnego oznaczono metodą immunoenzymatyczną ELISA. Stężenia zostały skorelowane z nasileniem procesu chorobowego przy użyciu ogólnodostępnej skali wg amerykańskiej Agencji Żywności i Leków (FDA).

Wyniki

Stężenie interleukiny 6 w surowicy pacjentów z trądzikiem pospolitym było większe niż w grupie kontrolnej. Stwierdzono statystycznie istotną korelację między stężeniem interleukiny 6 a stopniem nasilenia zmian skórnych w przebiegu choroby. Stężenia interleukiny 8 w surowicy ochotników obu grup nie wykazały różnicy istotnej statystycznie. Wykryto natomiast, że u osób chorujących na trądzik pospolity stężenie interleukiny 12p40 w surowicy jest niższe niż w grupie kontrolnej. U pacjentów z trądzikiem stężenie białka C-reaktywnego jest wyższe w porównaniu z grupą kontrolną. Stwierdzono statystycznie istotną dodatnią zależność między stężeniem białka C-reaktywnego i stopniem nasilenia zmian skórnych.

Wnioski

Interleukina 6 może być markerem służącym do monitorowania przebiegu choroby oraz przydatnym narzędziem do oceny indywidualnej predyspozycji danego pacjenta do wystąpienia zmian skórnych o dużym nasileniu. Może się przyczynić do szybszego podjęcia decyzji o włączeniu terapii ogólnej. Niedobór interleukiny 12p40 może być jednym z najważniejszych czynników odgrywających rolę w etiopatogenezie choroby, zwłaszcza w najwcześniejszych stadiach.

Udostępnij
without publication fees
without publication fees