Świąd należy do objawów obronnych organizmu, ostrzegających o potencjalnie szkodliwym działaniu czynników zewnętrznych. Pomimo dotychczas przeprowadzonych badań oraz licznych teorii dotyczących patofizjologii uogólnionego świądu w przebiegu chorób przewlekłych jego leczenie nadal pozostaje ogromnym wyzwaniem terapeutycznym. U pacjentów korzystających z opieki paliatywnej świąd nie występuje tak często jak inne przykre objawy, takie jak ból czy duszność, jednak ze względu na swoją uciążliwość i ograniczone możliwości terapeutyczne może w istotny sposób pogorszyć jakość życia. Główną przyczyną trudności w postępowaniu z pacjentem zgłaszającym uporczywy świąd jest współwystępowanie wielu niezależnych od siebie czynników odpowiedzialnych za jego wywołanie (choroba nowotworowa, choroby przewlekłe, zaburzenia metaboliczne, niewłaściwa pielęgnacja skóry, stosowane leczenie, choroby skóry, czynniki zewnętrzne), co w każdym przypadku wymaga indywidualnego i wielokierunkowego działania.