Cel

Pytanie o czynniki podnoszące jakość życia, w tym kompetencje zaradcze osób chorych chroniczne, jawi się jako szczególnie istotne. Celem badania było sprawdzenie, w jaki sposób samoświadomość prywatna, określana za pomocą procesów ruminacji i refleksji, jest powiązana z elastycznością w myśleniu i radzeniu sobie, jako czynnikami ważnymi w procesie przystosowania do choroby przewlekłej.

Metody

Zbadano 100 osób cierpiących na nieswoiste choroby zapalne jelit (chorobę Leśniowskiego-Crohna i wrzodziejące zapalenie jelita grubego). Zastosowano Kwestionariusz Ruminacji-Refleksji Paula D. Trapnella i Jennifer D. Campbell, Kwestionariusz Elastyczności Poznawczej Johna P. Dennisa i Jillon S. Vander Wal, Kwestionariusz Elastyczności w Radzeniu Sobie ze Stresem Małgorzaty A. Basińskiej z zespołem, Krótką Skalę Samooceny Depresji i Lęku Andrzeja Kokoszki oraz ankietę własną.

Wyniki

Stwierdzono negatywne korelacje między tendencją do ruminacji z jednym wymiarem elastyczności poznawczej – kontrolą, oraz z jednym wymiarem elastyczności w radzeniu sobie – repertuarem strategii. Obie relacje ulegały wzmocnieniu, gdy chorzy postrzegali u siebie objawy depresji przy pierwszej z nich, a lęku w przypadku drugiej. Znaczenie refleksji dla elastyczności ograniczało się do prostego związku z wymiarem alternatyw, zmienności i refleksyjności.

Wnioski

W pracy z osobami cierpiącymi na nieswoiste choroby zapalne jelit ważne jest obniżanie ich tendencji do rumiancji oraz monitorowanie objawów lękowych i depresyjnych. W przypadku zbyt długiego utrzymywania się wyżej wymienionych objawów równie ważne wydaje się adekwatne reagowanie.