Pediatric Endocrinology Diabetes and Metabolism

Streszczenie

2/2020 vol. 26
Artykuł oryginalny

Terapia rekombinowanym hormonem wzrostu dzieci z częściowym jego niedoborem. Czy kwalifikujemy do leczenia właściwych pacjentów?

  1. Division of Pediatrics and Neurology of Developmental Age, The Independent Public Clinical Hospital No. 6 of the Medical University of Silesia in Katowice, John Paul II Upper Silesian Child Health Centre, Poland
  2. Department of Paediatrics and Paediatric Endocrinology, School of Medicine in Katowice, Medical University of Silesia, Poland
Pediatr Endocrinol Diabetes Metab 2020; 26 (3): 65–72
Data publikacji online: 2020/06/19
Pełna treść artykułu
Confronting perimenopausal women’s knowledge of coronary heart disease with their health behaviours. Controversial role of hormone replacement therapy in the protection of coronary heart disease

Wprowadzenie

Rozpoznanie niedoboru hormonu wzrostu (GH) u dzieci niskorosłych, których wzrost mieści się poniżej 2 SD dla normy populacyjnej, oparte jest na wartości stężenia GH w testach stymulacyjnych. Wartość krytyczna GH w testach jest arbitralnie przyjęta i różni się między ośrodkami badawczymi. Wskazania do leczenia rekombinowanym hormonem wzrostu (rGH) u dzieci ze stężeniem GH w teście pomiędzy 5 a 10 ng/ml (pGHD) są nadal dyskusyjne.

Cel pracy

Porównanie efektów leczenia rGH dzieci z pGHD w odniesieniu do grupy kontrolnej złożonej z dzieci z idiopatyczną niskorosłością (ISS), nieleczonych rGH.

Materiał i metody

Grupę badaną stanowiło 54 dzieci w średnim wieku 13,5 roku (SD 2,36) ze zdiagnozowanym częściowym niedoborem hormonu wzrostu leczonych rGH. Grupę kontrolną stanowiło 32 dzieci z ISS nieleczonych rGH dobranych pod względem płci i wieku.

Wyniki

Średni wzrost ostateczny dzieci z obu grup mieścił się w granicach normy populacyjnej. Średni przyrost wzrostu różnił się istotnie pomiędzy grupami: 1,3 SD (p < 0,001) dla grupy badanej w porównaniu z 1,02 SD (p < 0,001) dla grupy kontrolnej. Różnica ta była istotna statystycznie (p < 0,05). Po wyłączeniu grupy dzieci z rodzinnym niskim wzrostem (FSS) przyrost wzrostu był odpowiednio na poziomie 1,41 SD ±0,67 dla grupy badanej i 1,22 SD ±0,77 dla grupy kontrolnej. Różnica ta nie była istotna statystycznie.

Wnioski

Wyniki badania nie wskazują na korzystny efekt leczenia rGH dzieci z pGH w porównaniu z dziećmi z ISS. Wskazane jest więc ustalenie innych kryteriów niż wyrzut GH w testach stymulacyjnych kwalifikowania do terapii hormonalnej dzieci z częściowym niedoborem GH.

Udostępnij
without publication fees