Wprowadzenie. Pęcherzyca liściasta jest rzadko spotykaną dermatozą w populacji dziecięcej.

Cel pracy. Zwrócenie uwagi na trudności diagnostyczne oraz terapeutyczne w pęcherzycy liściastej.

Opis przypadku. Chłopiec 14-letni zgłosił się do Kliniki z powodu zmian w postaci strupów łojotokowych zlokalizowanych na przedniej i tylnej powierzchni klatki piersiowej oraz zmian rumieniowo-naciekowych w obrębie dołów pachowych i podkolanowych. W badaniu histopatologicznym wykazano cechy choroby Dariera i włączono leczenie acytretyną. Po 3 miesiącach nie uzyskano poprawy. Ponownie pobrano wycinek skóry oraz przeprowadzono badania immunologiczne. Na podstawie obrazu klinicznego oraz wyników badań dodatkowych rozpoznano postać młodzieńczą pęcherzycy liściastej. Włączono terapię prednizonem, nie uzyskując satysfakcjonującej poprawy w zakresie zmian skórnych. Zdecydowano o dołączeniu cyklofosfamidu, co spowodowało remisję choroby.

Wnioski. W przypadku niecharakterystycznych zmian chorobowych i przy braku poprawy po stosowanym leczeniu wskazane jest uzupełnianie diagnostyki o badania immunologiczne. Terapia łączona prednizonem i cyklofosfamidem pozwoliła na uzyskanie długotrwałej remisji i uniknięcie działań niepożądanych.