Wstęp. Udar niedokrwienny i krwotoczny występują w populacji dziecięcej z częstością 2,5/100 000/rok, a więc częściej niż guzy nowotworowe
mózgu. Relatywnie częste są udary w okresie noworodkowym, a także w okresie płodowym (od 14. tygodnia), których najczęstszymi
przyczynami są czynniki matczyne.

Cel pracy. Celem pracy było przedstawienie czynników ryzyka ze strony matki i dziecka mających wpływ na wystąpienie udarów mózgu
u dzieci i omówienie podjętych metod rehabilitacji i usprawniania psychoruchowego tych dzieci.

Materiał i metody. Badania przeprowadzono na Oddziale Patologii Noworodka oraz na Oddziale Neurologii Dziecięcej w Wojewódzkim
Specjalistycznym Szpitalu Chorób Dziecięcych im. J. Korczaka we Wrocławiu w okresie od października 2007 roku do marca 2008 roku.
Badania przeprowadzono na podstawie ankiety skierowanej do matek dzieci, u których po porodzie stwierdzono udar mózgu.

Wyniki. Z analizy badań wynika, że u 70% przebadanych dzieci stwierdzono udar krwotoczny, natomiast u 30% udar niedokrwienny.
Czynnikami predysponującymi do powstania udaru mózgu u dzieci były choroby matki w czasie ciąży oraz systematyczne przyjmowanie
leków przez kobiety w ciąży, palenie tytoniu i stosowanie innych używek. Najwięcej porodów odbyło się przed wyznaczonym terminem,
a ponad połowa badanych dzieci, u których rozpoznano udar mózgu, urodziła się przez cesarskie cięcie. Najczęstszymi następstwami
udaru mózgu u dzieci były zaburzenia widzenia, słuchu oraz padaczka.

Wnioski. Metoda Vojty była najczęstszą techniką stosowaną w rehabilitacji dzieci po udarze mózgu, ponad połowa dzieci korzystała
z terapii wspomagających.

Problemy Pielęgniarstwa 2011; 19 (1): 13–20