Cel

Zespół stresu pourazowego (posttraumatic stress disorder – PTSD) rozwija się u ludzi, którzy doświadczyli traumatycznych wydarzeń. Wyróżniono cztery rodzaje stresu pourazowego: afektywny, kognitywny, somatyczny i behawioralny. Pomimo wielu badań dokładna przyczyna powstawania zespołu stresu pourazowego jest nieznana. Skłonność do rozwoju zespołu stresu pourazowego prawdopodobnie wzrasta na skutek oddziaływania czynników genetycznych i środowiskowych.

Poglądy

Metaanaliza wykonana przez Broekman i wsp. wskazuje na istnienie genów, które usposabiają do rozwoju choroby. Wydaje się, że w rozwoju choroby mogą mieć udział polimorfizmy transportera dla serotoniny (5-HTT), GABA receptorów, receptorów dopaminy (DRD2), transporterów dopaminy (DAT). Z drugiej strony, przebadano wiele czynników środowiskowych zaangażowanych w rozwój choroby, m.in. katastrofy spowodowane przez człowieka, klęski żywiołowe, przeszczepy narządów i migracje ludności. Podatność na stres wzrasta wraz z czasem ekspozycji, siłą stresora i zależy od indywidualnej wrażliwości.

Wnioski

Dane z literatury wskazują, że wiele czynników bierze udział w rozwoju stresu pourazowego. Wydaje się, że zespół stresu pourazowego rozwinie się znacznie częściej u osób wrażliwych z istniejącą predyspozycją genetyczną. Pomimo wielu badań dokładna przyczyna zespołu stresu pourazowego nie została poznana i wymaga dalszych badań.