Wstęp

Urazowe uszkodzenia skóry, określane jako „łzy skóry” (skin tears), są często rozpoznawane w trakcie opieki nad osobami w wieku podeszłym i starczym. Stanowią duży problem zarówno dla personelu medycznego, jak i opiekunów osób starszych. Celem pracy jest przedstawienie wybranych zagadnień związanych z zaopatrzeniem i gojeniem uszkodzeń naskórkowych na podstawie opisu czterech przypadków klinicznych.

Materiał i metody

Opisano serię przypadków. Z grupy 12 chorych (średnia wieku 70,2 roku) zaopatrywanych w ramach praktyki specjalistycznej w latach 2019–2021 wybrano 4 przypadki uszkodzeń skóry przekraczających 50 cm² u osób w wieku 85–90 lat. Wszystkie rany zostały zakwalifikowane jako typ 1 wg klasyfikacji ISTAP.

Wyniki

Cztery rany typu 1 wg ISTAP o powierzchni powyżej 50 cm² zaopatrzono niewchłanialnym szwem. Uzyskano dobry efekt i gojenie w trzech przypadkach. W jednym przypadku przy współistniejącej cukrzycy doszło do martwicy naskórka i następczego gojenia przez ziarninowanie w czasie 3 miesięcy.

Wnioski

Zaopatrzenie szwem rozdarć naskórka jest szybką i tanią procedurą, którą można wykonać w warunkach ambulatoryjnych. Zastosowanie opatrunku antyseptycznego i utrzymanie odpowiedniej wilgotności zmniejsza ryzyko infekcji i skraca czas leczenia rany.